Vangelo di San Luca - Valsusa vive

VALSUSA VIVE
Vai ai contenuti

Menu principale:

LA CHIESA IN VALLE

Intrudission all’Evangeli ‘d San Luca

“Ël car Medich”, come a lo ciama San Paolo ant la litra ai Colossèsis (4, 14).  Chiel a l’ha scrit ël ters Evangeli e j’At ëd dj’ Apostoj indirisà a Teòfilo.  Luca a l’ha dedicasse a d’arserche profonde su Gesù ëd Nazaret.
Ël prim anunsi dël Regn ëd Dé ancamin-a con ël racont ëd Gesù fiolin, ant la Sinagòga ‘d Nazaret e peui a continua con la predicassion ant la Region Setentrional ëd la Galilea fin-a a rivé a Gerusasalem:  A son descrite le parabole:
- dël Bon Samaritan
- dël fieul pròdigh
- dël rich gaudent e dël pòver Lazaro
- la conversion ëd Zaccheo e la version dël Pare nòstr.
J’ ultim capitoj a son dedicà a la Passion, Mòrt e Risuression ëd Gesù Crist con ëd particolar fondamentaj come “ ël ladron pentì” crucifisà aranda a Gesù Crist e ai particolar ch’a son al centro dla Stòria dla Salvëssa.



EVANGELI  ËD SAN  LUCA (Tradussion Interconfessional dal Test Grech cudì da Gemma e Silvano Cattero – Magg 2006)  

San Luca
A l’era ‘n sirian d’Antiòchia, medich ëd profession, a l’è stait colaborator ëd San Paol fin-a al martiri dël grand Apòstol. As sa nen se a l’è stait ëdcò chiel martirisà.  Second la tradission posterior a l’era ‘dcò pitor, forse për lë stil pitòrich ëd la soa narativa .  Ant l’art a l’è rafigurà come Vësco o come medich, sovens ansema a ‘n beu con j’ale; quaich vòlta a l’è rapresentà mentre a pitura n’icòna dla Madòna.
Prologo
Cap.1

1) Dòp che tanti a l’han butà la man a scrive ‘n racont ordinà dj’aveniment capità an mes a noi 2))come a l’han trasmetune coj che a son ëstait testimòni da prinsipi  e a son peui diventà ministr ëd la Paròla,
3) parej i l’hai decidù ‘d cò mi ‘d fè d’arsèrche precise su ògni circostanza dal prinsipi e dë scrivije përchè ti ’d podèisse capì me car Teòfilo,
4) la consistenza dj’ insegnament che i l’hai arsèjvù.


Anonsi a Zacarìa dla nassita ëd Giovan
5) Al temp d’Eròde, re dla Giudea, a-i era ‘n prèive ‘d nòm Zacaria, dël grop d’Abìa, e a l’avìa për sposa  na dissendenta d’Aronne, ch’ as ciamava Elisabetta.
6) A l’ero tuti doi giust  dnans a Dé, a osservavo con precision tute le regole e le legi ‘d Nossgnor.
7) Ma a l’avìo nen ëd famija përché Elisabetta podìa nen avejne e tuti doi a l’avìo già tanti ani.
8) Mentre Zacarìa a selebrava j’uffisi divin dë dnans a Nossgnor quand a tocava a chiel
9) second  l’usansa dël servisi Sacerdotal, a l’è vnuije la bon-a sòrt ëd dovej intré ant ël Tempi për fé l’oferta dl’incens.
10) Tuta l’assemblea a pregava fòra ant l’ora dl’incens.
11) Alora chiel a l’ha vist n’Angel drit a la destra dl’autar ëd l’incens.
12) Quand a l’ha vistlo, Zacarìa a l’è quasi spaventasse e a l’era agità.
13) Ma l’Angel a l’ha dije: “ Spavente nen Zacarìa, tua preghiera a l’è staita esaudìa e toa fomna at darà ‘n fieul, che it ciameras Giovan.
14) It saras tant content e tuti as ralegreran e a faran festa për soa nassita
15) përché a diventerà grand dnans a Nossgnor; a bèivrà nen ëd vin, né ‘d bevande alcòliche, a sarà pien  dë Spirit Sant già mentre a sarà drinta a soa mama e
16) a farà da stra a tuti për andé a Nossgnor,
17) a-i farà stra con lë spirit e la fòrza d’Elia, për mené ij cheur dij pari vers ij fieuj e coj ch’a son teston a-j porterà a la sagëssa dij giust për preparé a Nossgnor un popol bin dispòst .
18) Chiel a l’ha rësponduje: -“ Ma come i podrai mi conòslo ? Mi i son vej e mia fomna a l’ha già tanti ani”-.
19) L’Angel a l’ha rësponduje:- “ Mi i son Gabriele, mi son con ël Signor che a l’ha mandame a parlete e a portete sta notissia.
20) Ecco ti it saras mut, it podras pi nen parlé fin-a al dì che ste còse a capiteran, përchè it l’has nen cherdù a mie paròle, che a diventeran realtà a sò tèmp”.-
21) Mentre fòra ‘l pòpol a spetava e a së stùpia che Zacaria a surtia nen dal tempi.
22) Quand peui a l’è surtì e a podìa nen parlé, a l’han capì che a l’avìa avù na vision. A fasìa mach ëd gest, ma a podìa pi nen parlé.
23) Finì ij dì ëd sò servissi, a l’è tornà a ca.
24) Dòpo sti dì, Elisabetta, soa fomna, a  spetava ‘n masnà e a l’ha tënusse stërmà a tuti për sinch meis disend:
25) -“ Ecco còsa a l’hai fait Nossgnor, ant ij dì che a l’ha degnasse ëd gaveme la vergogna d’esse sterile…”-
26) Ant ël sest mèis, l’Angel Gabriele a l’è stait mandà da Dé a Nazaret, na sità dla Galilea,
27) a na dòna Vergine, promëssa spòsa d’un òm ëd la dissendensa ‘d David, ëd nòm Giusep. La Vergine as ciamava Maria.
28) Entrand da chila, a l’ha dije: “ Fa festa, pien-a ‘d gràssia.  Nossgnor a l’è con ti”.
29) A ste paròle chila a l’è spaventasse e as ciamava còsa vorèissa dì sto salut.
30) L’Angel a l’ha dije: -“ Sta tranquilla, Maria, përchè Nossgnor a l’ha sernù ti!
31) Ecco ti it daras la vita a ‘n fieul e ‘t lo ciameras Gesù.
32) A sarà important e a sarà fieul ëd ‘l Altissim, Nossgnor-Dé a-j darà ‘l tròno ‘d David sò pare
33) e a regnerà për sempre sla cà ‘d Giacòbbe e sò regn a l’avrà mai fin.”-
34) Anlora Maria a l’ha dije a l’Angel: -“Ma come a l’è possibil? Mi i conòsso pa gnun òmo”-
35) l’Angel a l’ha rësponduje: -“Lë Spirit Sant a calerà su ti e la potensa dl’Altissim  at quaterà con soa ombra, paréj chi a nasserà sarà ciamà fieul ëd Dé.
36) Guarda: ëdcò Elisabetta, toa parenta ant sua veciaja, a l’ha concepì ‘n fièul e a l’è già ant ël sest meis, e tuti a disìo che a podìa nen avej ‘d masnà,
37) gnente a l’è impossibil për Nossgnor.”-
38) Alora Maria a l’ha dit: -“ Ecco son la serva ‘d Nossgnor, ch’am suceda pure tut lòn ch’it l’has dit!”-  E l’Angel a l’è alontanasse da chila.
39) Ant coj dì Maria a l’è butasse an viage vers la montagna e a l’è rivà prest a la sità ëd Giuda.
40) Pen-a intrà ant la ca ‘d Zacarìa, a l’ha salutà Elisabetta.
41) Come Elisabetta a l’ha sentù ‘l salut ëd Maria, ël cit a l’ha arsautà ant soa pansa. Elisabetta pien-a dë Spirit sant,
42) a l’ha subit dit fòrt:- “ Ti ‘t ses benedìa tra tute le dòne e benedì a l’è ‘dcò ël frut ëd toa carn!
43) A chi devo che la mare ëd mè Signor a ven-a da mi?
44) Ecco, pen-a la vos ëd tò salut a l’è rivame ant j’orije, ël cit a l’ha arsautà content ant mia pansa.
45) E beata chi a l’ha chërdù a le paròle’d Nossgnor!”-
46) Alora Maria a l’ha dit: “L’anima mia magnifica Nossgnor
47) e mè spirit argiojìs an Dé,  mé Salvator
48) përché a l’ha guardà l’umiltà dla soa serva. Da adess an peui tute le generassion am ciameran “beata”
49) Che ‘d còse a l’ha fait an mi l’Onnipotent e Sant a l’é ‘l sò nòm.
50) Da na generassion a l’àutra la soa misericordia as distend su coj ch’a lo tëmmo con riguard
51) A l’ha fait capì la potenza ‘d sò brass a l’ha dësperdù ij superbi ant ij pensé dij sò cheur.
52) A l’ha arversà ij potent daj tròno a l’ha riaussà j’umil;
53) a l’ha gavaj la fam a j’afamà, a l’ha mandà via jë sgnor a man veuide.
54) A l’ha giutà Israele sò servitor, arcordandse ëd soa misericòrdia,
55) come a l’avìa prometuje ai nòstri pari, Abram e  soa dissendensa, për sempre.”-
56) Maria a l’è staita con chila più o meno tre meis peui a l’è tornasne a soa ca.



La nassita ‘d Giovan ël Batista

57) Për Elisabetta a l’è rivaje peui ‘l temp dël part e a l’è naje ‘n fieul.
58) J’avsin e ij parent a l’ha sentù che Nossgnor a l’avìa vërsà an chila soa misericòrdia e a s’arlegravo con chila.
59) Eut dì dòp a son ëvnù për feje la circoncision al cit e a vorìo ciamelo con ël nòm ëd sò pari, Zacarìa,
60) ma soa mare a l’ha subit dit: -“ Nò, as ciamerà Giovan”-.
61) A l’han rësponduje: “- Ma a-i è gnun ëd toa parentela che as ciama con ësto nòm”.
62) Alora a ciamavo con ëd gest a sò pare come a vorìa ch’ as ciamèissa.
63) Chiel a l’ha ciamà na taulëtta, e a l’ha scrit: “Giovan a l’è ‘l sò nòm”. Tuti a son ëstà stupì.
64) Ant col istess moment a l’è duvertasse soa boca e a l’è liberasse soa lenga, a l’ha ancaminà a parlé mentre a benedìa Dé.
65) Tuti j’avsin a l’han stupisse, e për tute la region montagnosa dla Giudea as parlava ëd coste còse.
66) Coj che a-j sentìo, a-j tënijo ant ël cheur disend:- “Chi a sarà mai sto cit?”- An efet  la man ëd Nossgnor a l’era con chiel.
67) Zacarìa sò pare, a l’è stàit pien dë Spirit Sant e a l’ha profetisà disend:
68) - “ Benedet a sia ‘l Signor, Dé d’Israele, përché a l’ha visità e liberà sò pòpol,
69) e a l’ha provocà an noi na salvëssa potenta ant la ca ‘d Davide, sò servitor,
70) come a l’avìa prometù për boca dij sò sant profeta d’un temp:
71) salvëssa dai nòstri nemis e da le man ëd tuti coj che an òdio.
72) Parèj chiel a l’ha concedù misericòrdia a nòstri pari e a l’è arcordasse dla soa  santa aleansa,
73) del giurament fait a Abram, nòstro pare,
74) ëd concedne, liberà da le man dij nemis, ëd servilo sensa timor,
75) an santità e giustissia dnans a chiel, për tuti ij nòstri dì.
76) E Ti, cit, it saras ciamà profeta dl’Altissim, përché it andras dnans a Nossgnor a prepareje le stra
77) për dè a sò pòpol la conossensa dla salvëssa ant la remission dij sò pecà,
78) grassie a la bontà misericordiosa ëd nòstro Dé, grassie a Chiel a vnirà a visitene da l’aut un sol ch’a nass,
79)  për ësciairì coj ch’a son ant le tenebre e ant l’ombra dla mòrt e dirige nòstri pass ëslà strà dla pas”.-
80) Ël cit a chërsìa e as fortificava ant lé spirit.
81) A l’ha vivù ant le region deserte fin-a al dì dla soa manifestassion a Israele.


Cap. 2
La nassita ‘d Gesù, la circoncision e la Presentassion al Tempi

1) An coj di ‘n decret ëd Cesare August a l’ha ordinà ch’as fèissa ‘n censiment ëd tuta la tèra.
2) Cost censiment a l’è sta fait quand Quirinio a l’era governator ëd la Siria.
3) Tuti andasìo a fesse registré, ognun ant soa sità.
4) Ëdcò Giùsep, ch’a l’era dla ca e dla famiija ‘d Davide, da la sità ëd Nazaret e da la Galilea l’è andà su an Giudea a la sità ‘d Davide, ciamà Betlemme,
5) për fesse registré ansema con Maria soa sposa, ch’a spetava ‘n masnà.
6) Ora, mentre as trovavo an col pòst, a son rivà për chila ij dì dël part.
7) A l’ha butà al mond ën fieul, ël prim, a l’ha ‘nvlupalo ant le fasse e a l’ha cogialo ant la grëppia dna stala, përché a-i era nen ëd pòst për lor ant l’obergi.
8) Ant cola region a-i ero chèich pastor ch’a viravo ‘d neuit fasend la guardia a sò strop ëd fèje.
9) N’Angel dël Signor a l’è presentasse dnans a lor e la glòria ‘d Nossgnor a l’ha anvlupaje ‘d lus. Lor a son ëstait tant spaventà,
10) ma l’Angel a l’ha dije: “Spaventeve nen, ecco i v’anunsio na gran letissia, che a sarà ‘dcò për tut ël pòpol:
11) “Ancheui a l’è naje ant la sità ‘d Davide ‘n Salvator, ch’a l’è Cristo Signor.
12) Cost a l’é ‘l segn për tuti vojautri: i trovereve ‘n cit anvlupà ‘nt le fasse, cogià ant na grëppia”.-



13) E subit con l’Angel a l’è aparìje na moltitudine dl’esercit celest ch’a lodava Nossgnor Dé e a disìa:
14) “Gloria a Dé ant ël pì aut dël cel e pas an tera a j’òmo che chiel a ama.”
15) Pen-a j’Angej a son andasne për torné an cel, ij pastor a disìo tra ‘d lor: andoma fin-a a Betlemme e i vëdoma sto aveniment che Nossgnor a l’ha fane conòsse”.-
16) A son partisne subit e a l’han trovà Maria e Giusep con ël cit ant la grëppia.
17) E dòp avéjlo vist, a  l’han contà tut lòn ch’a l’era stait a lor rivelà.
18) Tuti coj che a l’han sentù, a l’han stupisse dle còse che ij pastor a contavo.
19)Maria, da soa part, a stasìa ciuto, e a meditava ant sò cheur.
20) Ij pastor peui a son andasne glorificand e lodand Dé për tut lòn che lor a l’avìo sentù e vist, come a l’era stait a lor contà.
21) Dòp j’eut dì prescrit për fé la circoncision, a l’han butaje nòm Gesù come a l’era stait ciamà da l’Angel prima d’esse concepì ant la carn ëd soa mare.
22) Quand a l’è rivaje ‘l témp ëd  la purificassion second la lege ‘d Mosé, a l’han portà ël cit a Gerusalemme për ufrilo a Dè
23) come a l’è scrit ant la lege ‘d Nossgnor: “ Ogni fieul mas-cc primogenit a sarà consacrà al Signor”;
24) e per euffre an sacrifissi na cobia ‘d tortore o ‘d colombe giovo come a prescriv la lege ‘d Nossgnor.
25) Ora, a Gerusalemme a i-era n’òm ch’as ciamava Simeon, òmo giust ch’a tëmia Nossgnor e a spetava ël confòrt d’Israele,
26) e lë Spirit Sant a l’era su chiel ansi, lë Spirit Sant a l’avìa rivelaje che a l’avrìa nen vist la mòrt prima d’avej vist ël Messìa dël Signor.
27) Alora, spronà da lë Spirit, a l’è partì për andé al tempi e mentre ij genitor a portavo ël cit Gesù, second la lege,
28) ëdcò chiel a l’ha pialo an brass e mentre a benedìa Dé a disìa:
29) -“Ora lassa che tò servitor, a vada an pas, o Signor, second la tua paròla;
30) përché ij mé euj a l’han vist la toa salvëssa
31) preparà da ti dnans a tuti ij pòpoj, 32) lus për anluminé le gent e gloria ‘d tò pòpol Israele”.-



33) ËL pare e la mare ‘d Gesù a së stupìo dle còse ch’as disìo ‘d chiel.
34) Simeon a l’ha benedijë e a l’ha parlà a Maria, soa mare: -“Ecco, chiel a l’è sì për la ruin-a e la risuression ëd tanti an Israele, e come segn ëd contradission
35)-mentre na spa a përforerà l’anima- për tant ch’a sìo svelà ij pensé ëd tanti cheur”.-
36) A-i era ‘dcò na profetëssa, Anna, fija ‘d Fanuèle dla tribù d’Aser. A l’avìa già ‘n bel pò’ d’ani e a l’avìa vivù con sò òmo set an da quand a l’era giovo;
37) peui a l’è restà vidoa e adess a l’avìa otantequatr-ani. A l’era sempre  ‘nt ël tempi e a servìa Dé neuit e dì con ëd digiun e orassion.
38) a l’è rivasne ‘dcò chila lì sël pòst e a l’è butasse a lodé ‘l Signor e a parlava dël cit a tuti coj ch’a spetavo la redension ëd Gerusalemme.
39) Quand che a l’han compì tut second la lege ‘d Nossgnor, a son tornasne an Galilea, a la sità ëd Nazaret.
40) Ël cit a chërsìa e as fortificava pien ëd sapiensa e la grassia ‘d Dé a l’era su chiel.
41) Sò pare e soa mare andasìo tuti j’ani a Gerusalemme për la festa ‘d Pasqua.
42) Quand a l’ha compì dodes ani, a son torna andait su second l’usansa;
43) ma, pen-a passà ij dì dla festa, mentre a s’ancaminavo për la stra d’andè a cà, ël fiolin, Gesù, a l’é restà a Gerusalemme sensa che sò pare e soa mare as n’arcorsèisso.
44) Chërdend ch’a fussa tra j’amis ëd viage ant la caroan-a, a l’han marcià na giornà e peui a l’han butasse a sërchelo tra ij parent e ij conossent.
45) Avendlo nen trovà, a son tornà a Gerusalemme an serca ‘d chiel.
46) Dòpo tre dì a l’han trovalo ant ël tempi, setà an mes ai dotor, mentre a jë scotava e a j’anterogava.
47) E tuti coj che a lo scotavo a l’ero tuti stupì për la sua inteligensa e le sue rispòste.
48)  Come a l’ha vistlo soa mari a l’ha dije: “Fieul, përché it l’has fait parej? Ecco, tò pare e mi, sagrinà it sercavo!…”-
49) E chiel a l’ha rësponduje: -“Perché im sercavi? Lo savìe nen che mi i devo òcupeme dle còse ‘d mé Pare?”-
50) Ma lor a l’han nen capì soe parole!
51) Peui a l’è calà obidient con lor a Nazaret. Soa mare a tnisìa tut ant sò cheur.
52) E Gesù a chërsìa an sapiensa, età e grassia dë dnans a Dé e a l’umanità.


Cap. 3
Predicassion ëd Giovan e ‘l Batesim ëd Gesù

1) Ant l’ann quindicesim ëd l’ìmpero ‘d Tiberio Cesare, mentre Ponzio Pilato a l’era governator ëd la Giudea, Eròde tetrarca dla Galilea e Flip, sò fratel, tetrarca dla Iturea e dla Tracònide, e Litània, tetrarca dl’Abilene,
2) sota ij gran prèive Anna e Caifa, la paròla ‘d Dè a l’è rivolta a Giovan, fieul ëd Zacarìa, ant ël desert.
3) E chièl a l’ha traversà tuta la region dël Giordan, predicand un batesim ëd conversion për ël përdon dij pecà,
4) come a l’é scrit ant ël liber dj’ oràcoj dël profeta Isaia: Vos d’un ch’a crija ‘nt ël desert: Preparé la stra ‘d Nossgnor, drissé ij sò senté!
5) Tuti ij pressipisi a sio ‘mpinì ògni montagna e ògni colin-a a sia abassà ij passage stòrt a sìo drissà e ij pòst impraticabil a sio spianà.
6) Ògni òm a vëdrà la salvëssa ëd Dé!-
7) A disìa alora a tuta la gent ch’andasìa a fesse batesé da chiel: “Rassa ‘d vipere, chi a l’ha mostrave a scapé da la rabia ch’a sta për riveve adòss?
8) Alora, fé ‘d frut ch’a sìo degn ëd la conversion e ancaminé nen a dì tra vojàutri: “I l’òma Abram për pare! Përché mi iv diso che Dé a peul fé nasse ‘d fieuj a Abram ‘dcò da coste pere.
9) Ansi la piòla a l’è già butà lì a la radis ëd le piante; parej ògni pianta ch’a pòrta nen bon frut, a sarà tajà e campà ‘nt ël feu.”-
10) La gent a l’anterogavo: -“ Còsa i duvoma fé?”-
11) A rëspondìa:- “Chi a l’ha doe tùniche; na daga un-a a chi a l’ha nen; e chi a l’ha da mangé; ch’a fasa altretant”.-
12) A son ëvnù ‘dcò ëd publicàn a fesse batesé, e a l’han ciamaje: “Magister, còsa i duvoma fé ?”-
13) E chiel a l’ha dije: “Pretendi pa gnente ‘d pì che lòn ch’a l’è stait decis ëd fé”.-
14) A lo interrogavo ‘dcò chèich soldà: “E noi còsa i duvoma fé?”- A l’ha rërspondù: “Pa maltraté gnun e nen pretende gnente da gnun, contenteve dle vòstre paghe”.-
15) Dato che ‘l pòpol a l’era lì ch’a spetava e tuti as ciamavo ‘nt sò cheur, a riguard ëd Giovan, se a fussa chiel ël Crist,
16) Giovan a l’ha rëspondù a tuti disend:- “ Mi iv bateso con l’eva; ma a vnirà un ch’a l’è pì fòrt che mi, e mi i son gnanca degn dë slijejë le lijasse dij sandaj; col lì av bateserà ant lë Spìrit Sant e feu.
17) Chiel a l’ha an man ël ventaj për polidé tuta la soa èira e për cheuje ‘l gran e sistemelo ant ël grané; ma a bruserà la pola con un feu ch’a finis mai pì”.-
18) Con tanti autri consèj a nunsiava al pòpol  ‘l Evangeli.
19) Ma ‘l tetrarca Erode, arciamà da chièl a causa d’Erodiade, fomna ‘d sò fratel, e për tute le diavlerìe ch’a l’avìa fait,
20) a l’ha giontaje a j’autre dcò costa: a l’ha fait saré Giovan an përzon.
21) Quand tut ël pòpol a l’é stait batesà e mentre Gesù, dcò chiel batesà a l’era an preghiera, ël cel a l’è duvertasse
22) e lë Spirit Sant a l’è calà giù su Chièl ant la forma visibil ëd colomba, e as sentìa na vos dal cel ch’a disìa: “Ti ‘t ses mè fieul, ël predilet an Ti mi im sodisfo.”-


Genealogia ‘d Gesù

23) Gesù quandi a l’ha ‘ncaminà sò ministeri a l’avìa supër-giù trent’ani e a l’era fieul, come as chërdìja, ‘d Giusep, fieul d’Eli,
24) fieul ëd Mattat, fieul ëd Levi, fieul ëd Melchi fieul ëd Innai, fieul ëd Giusep,
25) fieul ëd Mattatia, fieul ëd Amos fieul ëd Naum, fieul ëd Esli, fieul ëd Naggai,
26) fieul ëd Maat, fieul ëd Mattatia, fieul ëd Semein, fieul ëd Iosek, fieul ëd Ioda,
27) fieul ëd Ioanan, fieul ëd Resa, fieul ëd Zorobabele, fieul ëd Salatiel, fieul ëd Neri,
28) fieul ëd Melchi, fieul ëd Addi, fieul ëd Còsam, fieul ëd Elmadam, fieul ëd Er,
29) fieul ëd Gesù, fieul ëd Eliezer, fieul ëd Iorim, fieul ëd Mattat, fieul ëd Levi,
30) fieul ëd Simeon, fieul ëd Giuda, fieul ëd Giusep, fieul ëd Ionam, fieul ëd Eliacim,
31) fieul ëd Melea, fieul ëd Menna, fieul ëd Mattata, fieul ëd Natam, fieul ëd Davide,
32) fieul ëd Iesse, fieul ëd Obed, fieul ëd Booz, fieul ëd Sala, fieul ëd Naasson,
33) fieul ëd Aminadab, fieul ëd Admin, fieul ëd Arni, fieul ëd Esrom, fieul ëd Fares, fieul ëd Giuda,
34) fieul ëd Giacobbe, fieul ëd Isach, fieul ëd Abram, fieul ëd Tare, fieul ëd Nacor,
35) fieul ëd Seruk, fieul ëd Ragau, fieul ëd Falek, fieul ëd Eber, fieul ëd Sala,
36) fieul ëd Cainam, fieul ëd Arcafsad, fieul ëd Sem, fieul ëd Noè, fieul ëd Lamech,
37) fieul ëd Matusalem, fieul ëd Enòch, fieul ëd Iaret, fieul ëd Maleel, fieul ëd Cainam,
38) fieul ëd Enòs, fieul ëd Set, fieul ëd Adam, fieul ëd Dé.


Cap. 4
La tentassion ëd Gesù e l’inissi ‘d sò ministeri.

1) Gesù pien dë Spirit Sant, a l’è alontanasse dal Giordan e pussà da lë Spirit a l’è andait ant ël desert,
2) doa për quaranta dì a l’è stait tentà dal diav. A l’ha fait digiun an coj dì, ma a la fin di quaranta dì a l’avìa fam.
3) Alora ‘l diav a l’ha dije: -“ Se t i ‘t ses ël fieul ëd Dé, dije a sta pera ch’a diventa pan”.-
4) Gesù a l’ha rësponduje:- “ A sta scrit: nen mach ëd pan a viv l’òm”-.
5) Ël diav a l’ha portalo su sl’aut, e mostrandije ant un moment tuti ij regn ëd la tera, a l’ha dije:
6)- “ It darai tuta sta potenza e la glòria ‘d costi regn, përché a l’è sta dàita a mi e mi i la dago a chi veulo.
7) Se i t’angënoje dnans a mi tut a sarà tò”.-
8) Gesù a l’ha rësponduje: “A sta scrit: Adoreras ël Signor, tò Dé, mach  a Chiel it faras toa orassion-.
9) A l’ha portalo a Gerusalem e a l’ha posalo sla gùlia dël tempi e l’ha dije: “Se it ses ël Fieul ëd Dé, campte giù ;-
10) -Sta scrit an efet : ai sò Angeij a darà ordin për ti, përché lor at guerno;
11) e dcò: “ Lor at tniran për le man, përché tò pé s’antrapa nen ant na pera”.-
12) Gesù a l’ha rësponduje:- “ A l’è stait dit: “ It tenteras nen ël Signor tò Dé”.-
13) Dòpo avej provà ògni tipo ‘d tentassion, ël diav a l’è alontanasse da chiel për artorné al temp fissà.
14) Gesù a l’è artornà an Galilea con la potenza dlë Spirit Sant e la soa fama a l’è difondusse për tuta la region.
15) A mostrava ant le soe sinagòghe e tuti a na parlavo bin ëd chiel.
16) A l’è dcò andait a Nazaret, andova a l’era chërsù e a l’è intrà, second ël sòlit, ëd Saba ant la sinagòga a l’è aussasse a lesi.
17) A l’han daje ‘l ròtol dël Profeta Isaia: dovertalo, a l’ha trovà ël vërset dove a l’era scrit:
18) Lë Spirit ëd Nossgnor a l’é ansima ‘d mi; për sòn a l’ha consacrame con l’unsion e a l’ha mandame për anonsié l’Evangeli ai pòver, për proclamé ai përzoné la liberassion e dé ai bòrgno la vista; për buté an libertà j’ angossà
19) e prediché n’ani ‘d grassia ‘d Nossgnor.
20) Peui a l’ha rotolà ‘l liber, a l’ha consegnalo a l’inservient e l’è setasse. J’ euj ëd tuti ant la sinagòga a l’ero fiss su chiel.
21) Alora a l’ha ‘ncaminà a dijë: “Ancheuj a l’è compisse costa scritura, che i l’eve sentù con vòstre orije”-:
22) Tuti aj dasìo testimoniansa e a l’ero stupì dle paròle ‘d gràssia ch’a surtìo da soa boca e a disìo: “Chiel sì a l’è nen ël fieul ëd Giusep ?”-
23) Ma chiel a l’ha rësponduje: “Ëd sicur vojautri im fareve arcordé ‘l proverbi: “medich, curte ti. Tut lòn che i loma sentù ch’a l’è sta fait a Cafarnao, falo ‘dcò sì, an la toa tèra”.-
24) Peui a l’ha dit: “An verità, iv diso : gnun profeta a l’é bin acetà ant soa patria.
25) Ansi, an verità iv diso ancora: a-i ero tante vidoe an Israele al temp d’Elia, quand  ël cel a l’è sarasse për tre ani e ses meis e a-i è staje na gran carestia ant tut ël pais,
26) ma a gnun-e ‘d lor a l’è stait mandà Elia, meno che a na vìdoa an Sarepta ‘d Sidon.
27) An Israele a i-ero tanti lebros al temp dël profeta Eliseo, ma gnun ëd lor a l’è stait arsanà, mach Naaman, ël Siro”.-
28) A sente son, tuti ant la sinagòga a l’han anrabiasse ;                                                                            
29) a son aussasse, a l’han mandalo via da la sità e a l’han menalo sla sima dla montagna ch’a l’era an ponta dla sità, për campelo giù ‘nt ël precipissi.
30) Ma chiel, passand an mes a lor, a l’è andasne:
31) Peui a l’è calà giù a Cafarnao, na sità dla Galilea, e al saba a mostrava a la gent.
32) Tuti a l’ero stupì dij sò insegnament, përché a parlava con autorità.
33) Ant la sinagòga a-i era n’òm possedù da lë Spirit d’un demòni impur e a l’ha ‘ncaminà a crijé fòrt:
34)- “Basta! Cosa ch’a -i é  tra noi e ti, Gesù Nazaren? It ses ëvnù për ruvinene? Mi sai ch’it ses: ël Sant ëd Dé! »
35) Gesù a l’ha dijë : «Sta ciuto, seurt da chiel-lì » E ‘l diav, campandlo për tèra tra la gent, a l’è surtì sensa feje mal.
36) Tuti a son ëspaventasse e a disìo tra ‘d lor: “Che paròla a l’è mai costa, che a comanda con autorità e potensa a jë spirit malign e lor as na van?”-
37) E soa fama as difondìa an tuta la region.
38) Surtì da la sinagòga, a l’è intrà ant ëcà ‘d Simon. La madona ‘d Simon a l’avìa na gran frev e a l’han pregalo për chila.
39) Piegandse su chila, a l’ha comandaje a la frev e la frev a l’è andasne. Aussasse subit, la dòna a l’ha ‘ncaminà a servìjë.
40) Al calé dël sol, tuti coj ch’a l’avìjo ‘d malavi colpì da ogni sòrt ëd maladìe a l’han menaje a chiel. E chiel butandje le man su lor a-j guarìa.
41) Da tanti a surtìo ‘d diav urland: Ti ‘t ses ël Fieul ëd Dé! -Ma chiel a-j fasìa sté ciuto përché a savìo ch’a l’era ël Crist.
42) Ëd matin bonora a surtìa da la sità e andasìa ant un pòst desert. Ma la gent a lo sercava, a lo trovava e a vorìa tenlo ansema përché a vorìa nen ch’as n’andèissa. Chiel però a l’ha dije:- Bsògna che mi i vada ad anunsié ‘l Regn ëd Dé ‘dcò a j’autre sità, për sòn i son ëstait mandà”.-
44) E andava predicand ant le sinagòghe dla Giudea.


Cap. 5
La pësca miracolosa e chèich guarigion

1) Un dì, mentre as trovava longh al lag ëd Genézaret
2) e na moltitudin ëd gent a s’ambaronava antorn a chièl për ëscoté la paròla ‘d Dé,  a l’ha vist doe barche ormegià a la sponda.  Ij pëscador a l’ero calà e a lavavo le reti.
3) A l’è montà ‘ns na barca, ch’a l’era d’ Simon e a l’ha pregalo dë scostesse ‘n pòch da tera. Setasse, a l’é butasse a prediché a la gent da la barca.
4) Quand a l’ha finì ‘d parlé, a l’ha dije a Simon:- “Pija ‘l largh e calé le rèj për la pësca”.-
5) Simon a l’ha  rësponduje: -“Magister, i l’oma fatigà tuta la neuit e i l’oma nen ciapà gnente; ma sla toa paròla i camperai le reti”-.
6) E,  pen-a a l’han fait parej, a l’han ciapà na quantità enorme ‘d pès e le rèj as rompìjo.
7) Alora a l’han faje segn a j’amis ëd l’autra barca ch’a vnèisso a giuteje. Lor a son ëvnù e a l’han ampinì tute doe le barche  a la mira che quasi afondavo.
8) A vëdde sòn, Simon Pietro a l’è campasse an gënojon dnans a Gesù disend: "Signor, va lògn da mi, përchè mi son ën pecador”.-
9) Gran meravija, an efet, a l’avia avù chiel e tuti coj ch’a l’ero con chiel për la pësca ch’a  l’avìo fait,
10) e dcò Giaco e Giovan, fieuj ëd Zebedeo, ch’a l’ero sòcio ‘d Simòn. Gesù a l’ha dije a  Simon: -“ Sbaruvte nen, d’ora an peui it saras pëscador d’òmo”.-
11) Tirà le barche a tèra, a l’han lassà tut e a l’han seguilo.
12) Un dì, mentre as trovava ant un-a sità, n’òm con la lebra a l’ha vist-lo e a l’ha campasse ai  so pè, pregandlo: “ Signor, se ‘t veuli, it peuli guarime!”
13) Gesù a l’ha stendù la man, a l’ha tocalo, disend: “ Lo veuj, ti ‘t ses guarì!”  E subit la lebra a l’è sparìa da chiel.
14) A l’ha peui daj ordin ëd nen dilo a gnum:- “Va, fate vëdde al prèive e fa l’oferta për la toa purificassion, come a l’ha ordinà Mosé, për tant ch’a serva da testimoniansa për lor”.-
15) La fama as difondìa sempre ‘d pì; tanta gent a rivava për ëscoltelo e fesse guarì da le maladìe.
16) Ma, Gesù as ritirava ant ij pòst solitari a preghé.
17) Un dì a l’era ‘ncamin ch’a predicava. Lì setà, a-i era dcò ‘d farisei, ‘d dotor ëd la lege, vnù da vaire borgà dla Galilea, dla Giudea e da Gerusalemme. E la potensa dël Signor a-j fasìa fé ‘d guarigion.
18) A l’improvis a son rivaje dontré òmo ch’a portavo su ‘n let un paralitich, a sërcavo ‘d felo passé e ‘d butelo dnans a chiel.
19) Trovand nen la manera ‘d passé a causa dla gent, a son montà sël teit e travers ij cop a l’han calalo giù con ‘l let dnans a Gesù, an mes ëd la stansia.
20) Vist la fede ch’a l’avìa chiel, a l’ha dit: -“ Òmo, ij tò pëcà at sìo përdonà”.-
21) Jë scribi e ij farisei a l’han ancaminà a dëscute disend:- “ Chi a l’è chiel-si ch’a bëstëmmia? Chi a peul perdoné ij pecà se nen mach Dè?”-
22) Ma Gesù, ch’a conossìa ij sò rasonament, a l’ha rësponduje:- “Come i rason-i ant vòstri cheur?
23) A l’è pì facil dì: At son përdonà tuti ij pecà ò àuste e marcia?”-
24) Ora, përché i sàpije che ‘l Fieul ëd l’òm a l’ha la fòrsa ‘d podej sla tèra d’armëte ij pecà: mi it diso- a l’ha parlà an diression dël paralitich: “-àuste, pija tò letin e vat-ne a toa cà”-.
25) Subit chiel a l’è aussasse dnans a lor, a l’ha pijà sò letin andova a l’era cogià e a l’è          ancaminasse vers cà glorificand Dé.
26) Tuti a son restà stupì e a lodavo Dé; pien ëd mëravìa a disìjo: -“ Ancheuj i l’oma vist còse meravijose!”-



La ciamada ‘d Levi e la dìscossion sël digiun.

27) Apress dë ste còse ch’a son soccedù, chiel a l’è surtì e a l’ha vist un publican ëd nòm Levi, setà al banch ëd le taje e ha l’ha dije: -“ Ven-me apress”-.
28) Chiel lassand tut, a l’è aussasse e a l’ha seguilo.
29) Peuj Levi a l’ha preparaj ‘n bon disnè ant soa ca. A-i era tanta gent setà con lor a taula.
30) Ij farisei e ij sò scriba a bërbotavo e a disìo ai sò dissepoj:-“ Përché i mangi e i beivi con ij publican e ij pecator?”-
31) Gesù a l’ha rësponduje:- “ A son nen ij san ch’a l’han damanca dël medich, ma ij malavi;
32) mi i son nen avnù për ciamé ij giust, ma ij pecator për tant ch’as converto”.-
33) Alora a l’ha dije:-“ Ij dissepoj ëd Giovan a digiun-o sovens, a fan d’orassion, l’istess a fan ij fariseij; anvece ij tò a mangio e a bèjvo”.-
34) Gesù, a l’ha rëspondù: -“ I peule fé digiuné j’anvità a nòsse, mentre lë spos a l’è con lor?”-
35) Ma vniran ij dì che lë spos a sarà portà via da lor, alora an coj dì a digiuneran”.-
36) A disìja a lor ëdcò na parabola: “ Gnun a s-cianca ‘n tòch da na vesta neuva për tachelo a na vesta veja; se nò chiel a s-cianca ‘l neuv e l’l tacon pià dal neuv a s’adata nen al vej.
37) E gnun a buta ‘d vin neuv ant ij recipient vej, se nò ‘l vin neuv a s-ciapa ij recipient, a versa fòra  e ij recipient as na van. Ël vin neuv a bisogna butelo ant ij recipient neuv.
38) Gnun peui ch’a beiv ël vin vej a l’ha ‘l desideri dël neuv, përché a dis: “ Ël vej a l’è pi bon!”

Cap. 6
La discussion an sël saba dl’ elession dij dodes apòstij

1) Un dì ‘d saba, a passava travers ëd camp ëd gran e ij dissepoj a cuìjo e mangiavo jë spì, fërtandij con le man.
2) Chèich farisej a l’han dit:-“ Përchè feve lòn ch’a l’è nen consentì ëd saba?”-
3) Gesù a l’ha rëspondù: “-I l’eve mai lesù còsa l’ha fait Davide, quand a l’avìa fam chiel e ij sò compagn?
4) Come a l’è intrà ant la ca ‘d Dé, a l’ha pijà ij pan ëd l’oferta, a l’ha mangiane e a l’ha dajne ai sò compagn, bele che a fussa nen consentì ‘d mangeje se nen mach aj prèive?”
5) E a disìa a lor: “ Ël fieul ëd l’òm a l’è padron dël saba.”-
6) N’autr saba chiel a l’è intrà ant la Sinagòga e l’è butasse a mostré. Ora a i-era lì n’òm che a l’avìa la man drita paralisà.
7) Jë scriba e ij farisej a lo guardavo për vëdde se a lo guarija ‘d saba, e parej trové un motiv d’ancolpelo.
8) Ma Gesù a conossìa ij pensé ‘d lor e a l’ha dijé a l’òmo ch’a l’avìa la man paralisà: -“Àoste e but-te an mes!” -L’òm, aossasse a l’è butasse lì an mes.
9) Peui Gesù a l’ha dije a lor:-“ I ciamo a vojàutri: A l’é lecit ël dì ‘d saba fè ‘d bin o fé ‘d mal, salvé na vita o perdla?”-
10) E guardand tut antorn vers lor, a l’ha dije a l’òm:-“ Slonga la man!”.- Chiel a l’ha fait parej e soa man a l’é guarìja.
11) Ma lor a l’ero pien ëd rabia e a discutìjo tra ‘d lor  su lòn ch’a l’avrìo podù feje a Gesù.
12) Ant coj dì Gesù a l’è andasne ‘n sla montagna e a l’ha passà la neuit a preghé.
13) Quand a l’è riva dì, a ‘ha ciamà ij sò dissepoj e a l’ha sèrnune dodes, dandije ‘l nòm d’apòstoj:
14) Simon, ch’a l’ha ciamà peuj Pietro, Andrea sò fratel, Giaco, Giovan, Flip, Bartolomé,
15) Maté, Tomà, Giaco d’Alfeo, Simon, con lë stranòm ëd Zelòta,
16) Giuda ëd Giaco e Giuda Iscariòta peui diventà ‘l traditor.


Le beatitudini e àutri insegnament

17) Calà giù tra ‘d lor, a l’è fërmasse ant un pòst an pianura. A i era tanta gent dij sò dissepoj e ‘n       baron ëd gent da tuta la Giudea, da Gerusalemme e dal litoral ëd Tiro e Sidon
18) ch’avnisìo për ëscotelo e për fesse guarì da le maladìe; ëdcò coj ch’a l’ero tormentà da jë spirit malign a vnisìo guarì.
19) Tuta cola gent a sercava ‘d tochelo, perché da chièl a surtìa na fòrsa ch’a sanava tuti.
20) Aussà j’euj vers ij sò dissepoj, Gesù a disìa: “Beati vojautri, pòver përché vòstr a l’è ‘l regn ëd Dé.
21) Beati vojautri che adess i leve fam, përché i sareve sfamà. Beati vojautri che adess i piore, përché i v’arlegrereve.
22) Beati vojautri quandi che j’òmo av odieran e quand av mandëran vìa e av’ ansulteran e arfuderan vòstr nòm come pèrfid, a causa dël Fieul ëd Dé.
23) Arlegreve ant col Dé e argiojì, përché, ‘d sicur, vòstra ricompensa a l’é grandiosa an cel. An efet, a l’istessa manera, a fasìo ij sò pari con ij profeta.
24) Ma guaj a vojàutri, sgnor përché i l’eve già vòstra consolassion.
25) Guaj a vojàutri che adess i seve sodisfait përchè i l’avreve peui fam. Guaj a vojàutri che a adess i rije, përché i sareve sagrinà e i piorereve.
26) Guai, quand tuti j’òmo a diran bin ëd vojàutri. A l’istessa manera an efet a fasìo ij sò pari con ij profeta fauss.
27 Ma a vojàutri che i m’ëscote, mi i diso: “ Vorèj bin a vostri nemis, fè ‘d bin a coj che av detesto,
28) benedì coj ch’av meledisso, preghé për coj ch’av maltrato.
29) A chi të sgiafela la fàcia, ti pòrsije ‘dcò l’àutra part; a chi at gava ‘l mantel, arfudije nen la tùnica
30) Dà a tuti coj ch’at ciamo chèicòsa; a chi a pija dël tò, ciamije nen ch’at lo renda.
31) Còsa i veuli, che ij òmo av faso, ëdcò vojàutri felo a lor.
32) Se i veuli bin a coj che a veulo bin a vojàutri, che mérit i n’avreve?  Ëdcò ij pecador a fan l’istess.
33) E se i feve ‘d bin a coj che av fan ëd bin, che merit i n’avreve? Ëdcò ij pecador a fan l’istess.
34) E se i amprëste a coj che i speri ch’av lo rendo, che merit i l’avreve? Ëdcò ij pecador a ‘mprësto ai pecador për tant ch’a rendo.
35) Vorèj bin ëdcò ai nemis, fé ‘d bin e amprësté sensa speré gnente, e ‘l vòstr premi a sarà grand e i sareve fieuj dl’Altissim, përché Chiel a l’è benevol vers coj che a son nen arconossent e a son balord.


36) Fé ij misericòrdios, come a l’è misericodios  Pare vòstr.
37) Giudiché nen j’autri e i sareve nen giudicà, condané nen e i sareve nen condanà; përdoné e i sareve përdonà;
38) doné e av sarà dà: na bon-a misura, satìa, sopatà e bondosa av sarà versà an fauda, përché con la misura che i l’eve dovrà, a sarà misurà an ricambi a vojàutri.”
39) A l’ha dije ‘dcò na parabola: “ A peul ‘n bòrgno guidé n’autr bòrgno? A rubateran nen tuti doj ant na tampa?
40) Ël dissepol a l’è nen pì grand dël magister; ma ognidun bin preparà a sarà come sò magister.
41) Përché it guardi la busca ‘d paja ch’a l’è ant l’euj ëd tò fratel e it n ‘arcòrse nen dla trav ch’a l’è ant ël tò?
42) Come it peule dì a tò fratel: “T’am lasse fratel, ch’it gava la busca da ‘nt l’euj, mentre ti it vëdde nen la trav ch’a l’è ‘nt ël tò? Ipocrita! Gava prima la trav da tò euj e alor it podras
vëdde mej e gavé la busca da l’euj ëd tò fratel.
43) A-i è nen na piànta bon-a ch’a porta ëd frut gram, né pianta grama ch’a pòrta ‘d frut bon.
44) Ogni pianta an efet a s’arconòs da sò frut: as cheujo nen ij fich da le spin-e, né as vëndumia d’uva da ‘n ronzé.
45) L’òm brav a tira fòra ‘l bin dal bon tesòr ëd sò cheur; l’òm gram dà sò gram tesòr a tira fòra ‘l mal, përché la boca a parla ‘d lòn che sò cheur a l’è pien.
46) Përché im ciame, Signor, Signor, peui i feve nen còsa iv diso?
47) Chi a ven da mi e a scota mie paròle e a-j buta an pratica, iv mostrerai a chi a smìja.
48) A smìja a n’òm che, mentre a fa na ca, a l’ha scavà motobin profond e a l’ha butà le fondamenta an sla ròca. Avnuje la pien-a, ël fium a l’ha inondà sta ca, ma a l’ha nen riuscì a sfondela përché a l’era costruìja ‘n sla ròca, a l’avìa ‘d bon-e fondamenta.
49) Chi anvece a scota e a buta nen an pratica a smìja a n’òm ch’a l’ha costruì na cà sla tèra senza fondamenta. Ël fium a l’ha ‘nvestila e subit a l’è crolà e la ruin-a ‘d cola ca a l’è sta gròssa.


Cap. 7
AUTRI MIRACOJ ‘D GESÙ
La guarision dël servitor dël centurion

1) Quand a l’ha finì ‘d dì tute ste paròle al pòpol ch’a stasìa lì a scoté, a l’è intrà an Cafarnao.
2) Ël serv d’un centurion a l’era malavi e a stasìa për meuire. Ël centorion a-i vorìa tanta bin.
3) Për lòn, avend sentù parlé ‘d Gesù, a l’ha mandaje chèich ansian dij Giudej a preghelo d’avnì e ‘d salvé sò servitor.
4) Lor, arivà da Gesù, a l’han pregalo con insistenza: “Chiel, a mérita che  ‘t jë fasi sta grassia a disìo
5) përché a veul bin a nòstra gent, a l’è stait chiel a costruve la sinagòga”.-
6) Gesù a l’è ancaminasse con lor. A l’era pì nen tant lontan da la ca, quand ël centorion a l’ha mandaje ‘ncontra chèich amis: “Signor, distorb-te nen! Mi i son nen degn che Ti ‘t intre sota mè tèit;
7) për son i l’hai gnanca ritenume degn d’avnì da ti, ma dis na sola paròla e mè servitor a sarà guarì.
8) Anche  mi, i dipendo da n’autorità e i l’hai sota  mi ëd soldà; e i diso a un: - Và – e chiel a va e a n’àutr:-Ven e chiel a ven e a me servitor: - Fa son e chiel a lo fa”.-
9) A sente son, Gesù a l’è restà amirà e virandse vers la gent ch’a lo seguìja, a  l’ha dit: “Mi iv diso che gnanca an  Israele i l’hai trovà na fede parèj!”-
10) E j’invià, quand a son tornansne a cà, a l’han trovà ël servitor guarì.

La risuression dël fieul ëd na vidua

11) Apress a l’è andait ant na sità ch’as ciamava Naim e a-i fasìo stra ij dissepoj e tanta gent.
12) Pèn-a rivà a la pòrta dla sità, ecco, a portavo ‘n mòrt a la tomba: a l’era ‘l fieul ùnich ëd na mare vidoa; e tanta gent ëd la sità a l’era con chila.
13) Vëdendla ‘l Signor a l’ha  comovusse e a l’ha dije:- “ Piòra nen!”-
14) E avsinandse, a l’ha tocà la bara, mentre ij portator a son fërmasse. Peui a l’ha dit: “Giòvinot, diso a ti, auss-te!”-
15) Ël mòrt a l’é ausasse setà e a l’ha ‘ncaminà a parlé. E chiel a l’ha restituilo a soa mare.
16) Tuti a l’ero sbaruà e a glorificavo Dè, disend: “Un gran profeta a l’è tra noi” e “ Dé a l’ha visità sò popol”.-
17) La fama ‘d costi aveniment a l’è spatarasse an tuta la Giudea e tuta la region.


Gesù e Giovan Batista

18) Ëdcò Giovan a l’è stait anformà daj sò dissepoj ‘d tuti sti aveniment. Giovan a l’ha ciamà doj ‘d lor
19) e a l’ha mandaje a dì al Signor:- “ It ses ti che ‘t deve vnì, o duvoma speté n’autr?”-
20) Rivà lì da chiel, sti òmo a l’han dije: “Giovan Batista a l’ha mandane da ti për  ciamete: It ses ti, col ch’a dev ëvnì o i duvoma spetene n’autr-?”
21) Ant col istess moment Gesù a l’ha guarì tanti da diverse maladìe, da jë spirit malign e a l’ha ridà la vista aj bòrgno.
22) Peui a l’ha rësponduje: -“ Andé a riferìje a Giovan lòn che l’eve vist e sentù: ij bòrgno a l’han riavù la vista, ij sòp a marcio, ij lebros a son guarì, ij sord a sento, ij mòrt arsùssito, aj pòver a l’è stait nunsià l’Evangeli.
23) E beat a l’è col ch’a l’è nen scandalisà ëd mi !”-
24) Quand ij mandà da Giovan a son partì, Gesù a l’ha ‘ncaminà a dì a la gent, a riguard ëd Giovan: “Còsa i seve andà a vëdde ‘nt ël desert? Na cana agità dal vent?
25) E alora, còsa i seve andà a vëdde? N’òmo ‘nvlupà ‘d veste legere? Coj ch’a pòrto ‘d veste da sgnor e a vivo ant ël lusso a stan ant ij palass dij re.
26) Alora, còsa i seve andait a vëdde? Un profeta? Sì, iv diso, e pì che ‘n profeta.
27) Chiel a l’è col che ‘d chiel a l’è scrit: Ecco, mi i mando dëdnans a Ti ‘l mé mëssagé, chiel a preparerà Tua strà dnans a Ti.
28) Mi iv diso: tra ij nà da dòna, a-i è gnun pì grand che Giovan, ma ‘l pì cit ant ël regn ëd Dé a l’è pì grand che chiel.-
29) Tut ël pòpol ch’a lo scotava e ‘dcò ij publican a l’han arconossù la giustìssia ‘d Dè, arsèjvand ël Batesim ëd Giovan.
30) Ma ij farisej e ij dotor ëd la lege, fasendse nen batesé da chiel, a l’han anulà për lor ël disegn ëd Dé.
31) A chi devo alora paragoné j’òmo ‘d costa generassion? A chi a smìjo?
32) A smìjo a coj masnà che stand an piassa, a crìjo j’un a j’àutri: I l’oma sonà ‘l flaut e i l’eve nen balà, i l’oma cantave ‘n lament e i l’eve nen piorà!
33) A l’è vnù, en efet, Giovan Batista, che né a mangia ‘d pan e né a bèiv ëd vin, e vojàutri i disi: - A l’è ‘ndiavlà.-
34) A l’è vnùje ‘l Fieul ëd l’òm, ch’a mangia e bèiv e vojàutri i disi: “Ecco ‘n mangion e ‘n  bevitor, amis dij publican e dij pecador.
35)  Ma a la sapiensa a l’è staita dàita giustissia da tuti ij sò fieuj”-.


Gesù, la pecatris e ‘l fariseo  

36) Un dij farisèj a l’ha ‘nvitalo a mangé da chiel. Chiel a l’è intrà ant la ca dël fariseo e a l’è setasse a taula.
37) Subit  na dòna, na pëcatris ëd cola sità, savù ch’as trovava ‘nt la cà dël fariseo, a l’è rivasne con ën vaset d’euli përfumà.
38) Fërmasse daré, a l’ha ‘mbaronasse për tera, piorand ai pé ‘d chiel e a l’ha ‘ncaminà a bagnéje ‘d lerme, peui aj suàva con ij sò cavèj, a-j basava e a-j’onsìa d ‘euli përfumà.
39) A vëdde lòn, ël fariseo che a l’avìa ‘nvitalo a l’ha pensà tra ‘d chiel: “Se chiel sì, a fussa ‘n profeta, a savrìa chi e che qualità ‘d dòna a l’è chila-lì ch’a lo toca: a l’è na pecatris”-
40) Gesù alora a l’ha dije: “-Simon, l’hai na còsa da dite”. E chiel: “Magister- dis pure”-
41) “Un creditor a l’avìa doj debitor: Un a-j duvìja sinsent monede, l’àutr cinquanta.
42) Dato che a l’avìo nen ij sòld da restituìje chiel a l’ha condonàje ‘l debit a tuti doj. Chi dij doj a-j vorìa pì bin?”                                               
43) Simon a l’ha rëspondù:- “ I sopon-o col che a l’è stà condonà ‘d pì”-.  Gesù a l’ha dije: “It l’has giudicà bin”-.
44) E virandse vers la dòna, a l’ha dìje a Simon: “It vëdde costa dòna? I son intrà ‘nt toa cà e ti it l’has nen dame l’eva për ij pé; chila ‘nvece a l’ha bagname ij pé con le lerme e a l’ha suvaje con ij sò cavej.
45) Ti it l’has nen dame ‘n basin; chila ‘nvece, da quand i son intrà a l’ha nen molà ‘d baseme ij pé.-
46) Ti it l’ha nen përfumame ij cavei con l’euli chila ‘nvece a l’ha përfumame ij pé-.
47) Për son it diso: “A -j son përdonà tuti ij sò pëcà, përché a l’ha vursù tant bin. Anvece col ch’a ricev pòch përdon, a veul pòch bin.”-
48) Peui a l’ha dije a chila:- “ At son përdonà tuti ij tò pecà”-
49) Alora ij comensal a l’han ancaminà a dì tra ‘d lor: “Chi a l’è chiel-sì, ch’a përdon-a ‘dcò ij pecà?”-
50)  Ma chiel a l’ha dije a la dòna: “Toa fede a l’ha salvate va ‘n pas!”.-


Cap. 8
La parabola dël sëmnor

1) An seguit Chiel a ‘ndasìa për le sità e për le borgà, predìcand e anonsiand ël regn ëd Dé.
2) Con Chiel a-i ero ij dodes Apòstoj e chèich dòne ch’a l’ero stàite guarìe da spìrit malign e da ‘d maladìe: Maria, ciamà la Madlen-a, da chila a l’ero surtije set demòni,
3) Giovana, fomna ‘d Cusa, aministrator d’Eròde, Susanna e tante àotre che a-j giutavo con soe proprietà.
4) Dato che tanta gent as radunava e a corìa da Chiel, gent da tute le sità, a l’ha dit con na paràbola:                                
5) “Ël sëmnor a l’è surtì për andé a sëmné con soa smens, mentre a sëmnava, na part a l’è cascà ‘n sla stra e a l’è stàita pistà, e j ‘usèj dël cel a l’han divorala.
6) N’àutra part a l’è cascà ‘n sla pera e, pen-a butà, a l’è sëccà për mancansa d’umidità.
7) N’àutra a l’é cas-cà ‘n mes a le spin-e e le spin-e, chërsùe ‘nsema con chila, a l’han sofocala.
8) N’àutra a l’è cas-cà sla tèra bon-a, a l’ha butà e l’ha dait frut sent vòlte tant”. Dit son a l’ha dit fòrt :-« Chi a l’ha d’orije për capì, ch’a capissa ! »
9) Ij sò dissepoj a lo ‘nterogavo ‘n sël significà dla parabola.
10) E Chiel a l’ha dit: -“ Vojàutri i peuli conòssi ij misteri dël regn ëd Dé, ma j’àutri mach atravers le parabole. përchè vëdend a peusso nen vëdde e scotand a peusso nen capì.
11) Ël sens ëd la paràbola a l’è cost: la smens a l’è la paròla ‘d Dé.
12) La smens cas-cà ‘n sla strà a son coj che a l’han ëscotala, ma peui a ven ël diav e a la pòrta vìa dai sò cheur, përtant ch’a chërdo nen e parej a sìo salvà.
13) Cola cas-cà ‘n sla pera a son coj che, quand a scoto, aceto con piasì la paròla, ma a l’han nen ëd radis; a chërdo për un pò ‘d temp, ma ‘nt l’ora dla tentassion as perdo.
14) La smens cas-cà tra le spin-e a son coj  che apress d’avej scotà, tirand anans as lasso ciapé dai fastidi, da le richësse e dai piasì dla vita e a rivo nen a muré.
15) La smens cas-cà ‘n sla tèra bon-a a son coj che apress d’avej scotà la paròla con ël cheur bon e përfet, a la guerno e a porto ‘d frut  con përseveransa.
16) Gnun anvisca na lampada e a l’ha coèrta con un vas e a la buta sota ‘l let; a la buta ‘nvece su ‘n candlé, përtant che chi a intra a vëdda la lus.
17) A-i è gnente dë stërmà che a deva nen esse manifestà, gnente ‘d segret ch’a deva nen esse conossù e avnì an pien-a lus.
18) Fé atension alora a come i scote; përchè a chi a l’ha, a sarà donà, ma a chi a l’ha nen, a sarà pià ‘dcò lòn ch’a chërd d’avèj”.-
19) Un dì a son andait a trovelo la mama e ij sò fratej, ma a podìo nen avzinelo a causa ‘d tanta gent.
20) A l’han dije: “Tua mama e ij tò fratej a son si fòra e a veulo  vëdte”.
21) Ma Chiel a l’ha rëspondù: “Mia mama e ij mé fratej a son coj ch’a scoto la paròla ‘ d Dé e a la buto ‘n pratica”.


Gesù a calma la tempesta

22) A l’è capità ‘dcò che, un ëd coj dì, Chiel a l’è montà sna barca con ij sò Dissepoj e a l’ha dit:- “ Passoma a l’àutra riva dël lagh”.-    A l’han pià ‘l largh.
23) Ora, mentre a navigavo, Chiel a l’è andurmisse. Na tormenta ‘d vent a l’è abatusse sël lagh; l’eva a intrava ‘nt la barca e lor a l’ero ‘n pericol.
24) A son avzinasse a Chiel, l’han dësvijalo disendje :- “Magister, Magister, soma përdù !” Chiel dësvijasse a l’ha calmà ‘l vent e j’onde minaciose; lor a l’han cessà e a l’è vnuje la calma.
25) Alora a l’ha dije a lor: -“ Dova a l’è vòstra fede?” Lor, pien ëd paura e stupì, as disìjo un a l’àutr: “Chi a l’è Chiel-si ch’a dà j’ordin al vent e a l’eva e lor a j’ubidisso?”-


Autri esorcism e guarigion

26) A son aprodà ant la region ëd Geraseni, ch’a l’é dnans a la Galilea.
27) A l’era pen-a calà a tera, quand a l’é vnuje ‘ncontra n’òmo dla sità possedù dai demòni. Da tant temp a portava nen ij vestì, né a vivìa ant la ca, ma tra le tombe.
28) A la vista ‘d Gesù a l’è campasse ai pé urland e a l’ha dit fòrt: “Còsa ‘t veule da mi , Gesù? Fieul dël Dé Altissim? It prego, tormentme nen !-
29) Gesù a l’avìa giusta ordinà a lë spirit malign ëd seurte da col òm. Vàire vòlte an efet a l’era ‘mpossessasse ‘d chièl; alora a l’han gropalo con ëd caden-e ai ciùch, ma chiel aj rompìa e a vnisìa sbatù dal demòni ant ij pòst desert.
30) Gesù a l’ha ciamaje: “Che nòm it l’has? A l’ha responduje: -“ Legion”, përché tanti demòni a l’ero intrà an chiel.
31) E lo suplicavo che a ordinèissa nen a lor d’andesne giù sota tèra.
32) A-i era là në strop ëd crin ch’a largava sla montagna. A l’han pregalo ch’a përmetèissa a lor d’intré ‘nt ij crin; Chiel a l’ha përmëtulo.
33) Ij demòni a son surtì da l’òmo e a son intrà ant le bestie e col ëstrop ëd corsa a l’è andà a campesse da la ròca gìù a precipissi ant ël lagh e a l’è anegà.
34) Quand a l’han vist lòn ch’a l’era sucedù, ij pastor a son ëscapasse e a l’han portà la neuva ant la sità e ant ij pais.
35) La gent a l’è surtìa për vëdde lòn che a l’era socedù e quand a son rivà da Gesù, a l’han trovà l’òm liberà dai demoni, vestì e san ëd ment, li setà ai pé ‘d Gesù; e a son sbalordisse.
36) Coj ch’a l’ero stait present a l’han riferì come l’indemonià a l’era stait guarì.
37) Alora tuta la popolassion dël teritori dij Geraseni a l’ha ciamaje ch’ as n’andèissa via da lor, përché a l’avìo paura. Gesù, montà ‘n sna barca, a l’è tornà andaré.
38) L’òm  liberà daj demòni a l’ha ciamaje ‘d resté con Chiel, ma Chiel a l’ha dije:
39) “Torna a toa cà e conta lòn che Dè a l’ha fate”. L’òm a l’è andasne, proclamand për tuta la sità lòn che Gesù a l’avija faje.
40) A sò artorn, Gesù a l’è stait arsèivù bin da la gent, përché tuti a lo spetavo.
41) E subit, a l’è vnuje n’òm ch’as ciamava Giairo, ch’a l’era cap ëd la sinagòga: campandse ai pé ‘d Gesù, a lo pregava d’andé a soa cà,
42) përché a l’avìa na fija ùnica, super-giù ‘d dodes ani, ch’a l’era moribonda. Mentre a marciavo, la gent a l’era tuta sgnacà antorn a Chiel.
43) Na dòna ch’a sufrìa d’emoragìe da dodes ani e che gnun a riussìa a guarì,
44) a l’è avzinasse a le spale e a l’ha tocaje ‘n tòch dël mantel e subit l’emoragìa a l’è fërmasse.
45) Gesù a l’ha dit: “Chi a l’ha tocame?” Mentre tuti a negavo, Pietro a l’ha dit: “Magister, la gent a të strenz da ògni part e a të sgnaca”-.
46) Ma Gesù a l’ha dit: “Chèidun a l’ha tocame. I l’hai sentù che na fòrsa a l’è surtìa da mi”.
47) Alora la dòna, vëdend che a podìa nen ësté stërmà, a l’è fasse anans tërmoland e, campasse ai sò pé, a l’ha dit dnans a tut ël pòpol ël motiv dël përché a l’avìa tocalo, e come a l’era stàita subit guarìa.
48) Chièl a l’ha dìje:-“ Fija, toa fede a l’ha salvate, va ‘n pas!”-
49) A stasìa ‘ncora parland, quand a l’é vnùje un ëd la cà dël cap ëd la sinagòga a dìje: “Toa fija a l’è mòrta, distorba pì nen ël Magister!”-
50) Ma Gesù, ch’a l’avìa sentù, a l’ha rëspondù: “Àbje nen paura, a basta mach avej ‘d fede e a sarà salvà”-          
51) Rivà a cà, a l’ha nen lassà intré gnun con Chiel, mache Pietro, Giovan e Giaco, ël pare e la mama dla fìja.
52) Tuti a pioravo e a fasìo ‘d lament su chila, Gesù a l’ha dit: “Pioré nen, përché a l’è nen mòrta, ma a deurm”-.
53) Lor a lo schergnavo savend ch’a l’era mòrta;
54) ma Chiel piàndje le man a l’ha dit fòrt: “Fiëtta, àuste!”-
55) Sò spìrit a l’è tornà ‘nt chila e chila a l’è aussasse subit. Chiel a l’ha ordinà ‘d deje da mangé.
56) Pari e mari a son ëstà sbalordì, ma Chiel a l’ha ‘rcomandaje ‘d pa conté a gnun lòn ch’a l’era sucedù.


Cap. 9
Le mission dij dodes Apòstoj

1) Chiel alora a l’ha ciamà ij Dodes, a l’ha daje la potensa e l’autorità su tuti ij demòni e ‘d guarì le maladìe.
2) E a l’ha mandaje a nonsié ël regn ëd Dé e a guarì ij malavi.
3) A l’ha dit a lor: “Pijé gnente për ël viage, né baston, né sacapan, né pan, né sold, né doe  tùniche a prun.
4) An qualsiasi cà intrëreve, là i restëreve e da là peui arpijëreve ‘l viage.
5) A riguard ëd coj ch’av ricëvran nen, surtand da soa sità, sopaté la pover daj vòstri pé a testimoniansa contra lor.
6) Peui lor a son partì e a ‘ndasìo da na  borgà a l’autra anonsiand daspërtut l’Evangeli e fasend ëd guarigion.
7) Mentre ‘l tetrarca Erode a l’ha sentù parlé ëd tuti costi aveniment e a savìa nen còsa pensé përché chèidun a disìa: -“ Giovan a l’è risòrt dai mòrt”.-
8) Ăutri: “ A l’è aparje Elia” e àutri ancora: “A l’è risòrt un dj ‘antich profeta”.
9) Ma Erode a disìa: ”Giovan i l’hai falo decapité mi; chi a l’è alora chiel sì, che tuti a na parlo?”- E a sercava ‘d vëdlo.



La moltiplicassion dij pan

10) A l’artorn, j ‘Apostoj a l’han contaje a Gesù tut lòn che a l’avìo fait. Alora a l’ha piàssje apress e a son artirasse vers na sità ciamà Betsàida.
11) Ma la gent a l’ha savulo e a l’è andaj apress. Chiel a l’ha ‘ncaminà a parlé con lor dël regn ëd Dé e a guarì tuti coj che a l’avìo damanca ‘d cure.
12) Alora vers la fin ëd la giornà  ij Dodes a son avsinasse disend: -“ Manda via la gent, ch’a vada ant ij dintorn, ant le borgà dla campagna për alogé e trové da mangé, perché sì i soma ant na tera deserta”.-
13) Gesù a l’ha dije: - “Deje vojàutri da mangé. Ma lor a l’han rësponduje: “I l’oma mach sinch pagnòte e doj pèss, a meno che i andoma noi a compré për tuta sta gent”.-
14) An efet a-i ero lì più o meno sinch mila person-e. Chiel a l’ha dit ai Dissepoj: “Feje seté a grop ëd cinquanta”.-
15) Parej a l’han fait e a l’han anvitaje a setesse tuti.
16) Alora Chiel a l’ha pijà le sinch pagnòte e ij doj pèss e, aussà j’euj al cel, a l’ha benedìje, a l’ha rompuje a tòch e a-j dasìa ai Dissepoj përtant ch’aj distribuèjsso a la gent.
17) Tuti a l’han mangià e a son ëstait sodisfait e dij tòch avansà a son ëstaite portà via dodes cavagne.


La profession ëd fede ‘d Pietro
e la trasfigurassion ëd Gesù.

18) Un dì mentre as trovava ant un pòst apartà a preghé e ij Dissepoj a l’ero con Chiel,  a l’ha faje sta domanda:-“ La gent chi a dis che i son mi?”-
19) Lor a l’han rësponduje: “- Quajdun… Giovan Batista, àutri… Elia, àutri un ëd j’antich profeta ch’a l’è arsussità.-
20) Alora a l’ha ciamà: “Ma vojàutri, chi disi che mi i sijo”:- Pietro, piand la paròla a l’ha rëspondù: “ Ël Crist ëd Dé”-
21) Chiel a l’ha ordinà a lor con severità ëd nen riferilo a gnun.
22) Ël “ Fieul ëd l’òm – a l’ha dit- a dev seufre tant, esse contradì da j’ansian, daj prèivi ansian e da jë scribi esse mandà a mòrt e ‘rsussité ‘l ters dì.-
23) Peui, a tuti, a disìa: “Se quajdun a veul ven-e daré ‘d mi, ch’arnega se stess, ch’a pija soa cros ogni dì e ch’am ven-a dapress.
24) Chi a vorerà salvé soa vita, a l’ha perderà, ma chi a perderà soa vita për mi, a la salverà.
25) Còsa a val a l’òm guadagné ‘l mond antregh, se peui as perd  ò ‘s ruvin-a da chiel?
26) Chi as vërgognerà ‘d mi e ‘d mie paròle, ëd chiel as vërgognerà ‘l Fieul ëd l’òm, quand avnirà ant sua glòria e ant cola dël Pare e dj’ Angej Sant.
27) An verità iv diso: a-i na-i è quajdun sì present ch’a meuirerà nen prima d’avej vist ël regn ëd Dé”.-
28) Su për giù eut dì apres a sti discors, a l’ha pià con Chiel, Pietro, Giovan e Giaco e a l’hé montà ‘n sla montagna a preghé.
29) E mentre a pregava, soa facia a l’ha cambià àspet e soa vesta a l’è vnùa bianca e cangianta.
30) E peui doj òmo a parlavo con Chiel: a l’ero Mosè e Elìa,
31) compars ant la glòria, e a parlavo dla soa partensa ch’a l’avrìa portà a compiment arivand a Gerusalemme.
32) Pietro e ij sò compagn a l’avìo tanta seugn, ma a son rëstà dësvijà e a l’han vist soa glòria e ij doi òmo ch’ a stasìo con Chiel.
33) Mentre costi as separavo da Chiel, Pietro a  l’ha dije a Gesù: “Magister, a l’è bel për noi sté sì.   Foma tre tende, un-a për ti, una për Mosé e un-a për Elia”. Chiel a savìa nen lòn ch’a disìja.
34) Mentre a parlava parèj, a l’è rivaje na nìvola e a l’ha ‘nvlupaje; intrand ant cola nìvola a l’han avù paura.
35) E da la nìvola a l’è surtìje na vos ch’a disìa:-“ Cost a l’è mè Fieul, col privilegià, ëscotelo”!
36) Pèn-a la vos a l’è cessà, Gesù a l’è restà sol. Lor a son ësta ciuto e ant coj dì a l’han pi nen parlà con gnun ëd lòn ch’a l’avìo vist.



Gesù a fa’d guarigion e a istruìss ij Dissepoj

37) Ël dì apress, quand a l’han calà giù da la montagna, tanta gent a l’è vnuije ‘ncontra.
38) A l’improvis da la gent n’òm a l’ha butasse a crìjé:-“ Magister, për piasì varda mé fieul, përché a l’è l’ùnich ch’i l’hai.
39) Ecco, në spirit a lo ciapa e subit chiel a crija, a lo sopata, e chiel a fa dë s-cuma e mach da rair as na va via lassandlo sfinì.
40) “I l’hai pregà ij tò Dissepoj ëd mandelo via, ma a l’han nen fàjla.”-
41) Gesù a l’ha rëspondù: “Òh generassion përversa ch’a chërd nen, fin-a a quand i sarai con vojàutri e dovrai soporteve? Pòrtme si tò fieul”.-
42) Mentre chiel a s’avzinava, ël diav a l’ha campalo për tèra sopatandlo con le convolsion. Gesù a l’ha minacià  lë spirit malign, a l’ha guarì col fieul e a l’ha consegnalo a sò pare.
43) E tuti a son ëstait ëstupì dnans a la grandëssa ‘d  Dé.  Mentre tuti a l’ero sbalordì për tute le còse ch’a fasìa, a l’ha dije ai sò Dissepoj:
44) “Buteve bin an ment ëste paròle: Ël  Fieul  ëd l’òm a sta për esse consegnà ‘nt le man ëd j’òm”.-
45) Ma lor a capìjo nen ste paròle, për lor a l’ero così misteriose che a na capìjo nen ël sens e a l’avìo paura a feje ‘d domande su st’argoment.
46) Ant col mentre a l’è sautà fòra na discussion tra ‘d lor, chi tra ‘d lor a fussa ‘l pì important.
47) Alora Gesù, conossend ël pensé dij sò cheur, a l’ha pià ‘n cit, a l’ha butaslo davsin e a l’ha dit:
48) “Chi arsèiv ësto cit ant ël mè nòm arsèiv mi, arsèiv chi a l’ha mandame. Përché chi a l’è ‘l pì cit tra tuti vojautri, cost-sì a l’è grand”.-
49) Giovan  a l’ha pijà la paròla disend: “Magister; i l’oma vist un ch’a mandava via ij demòni ant ël tò nòm e noi l’oma proibìlo, përché a l’è nen un tò Dissepol, come noi”.
50) Ma Gesù a l’ha rësponduje: “Proibìlo nen, përché chi a l’è nen contra ‘d vojàutri a l’è con vojàutri”.



51) Mentre s’avisinavo ij dì dla soa partensa dal mond, a l’è decisament  dirigiusse vers Gerusalemme
52) e a l’ha mandà anans ëd nonsiator. Costi a son ancaminasse e son intrà an un-a borgà  dij Samaritan për fé ij preparativ për chièl.
53) Ma lor a l’han nen vorsù arsèjvlo, përché a l’era an marcia vers Gerusalemme.                
54) Quand a l’han vist ësta situassion, ij Dissepoj Giaco e Giovan, a l’han dit: “Signor, it veuli che disoma ch’a ven-a giù un feu dal cel e aj brusa?-
55) Ma Gesù a l’è voltasse e a l’ha rusaje.
56) E a son andirissase vers n’àutra borgà.
57) Mentre andasìo për la stra, un tal a l’ha dije: “Mi it seguirai an qualunque pòst it vadi”-.
58) Gesù a l’ha rësponduje:- “Le volp a l’han soe tan-e e j’usej dël cel ij sò nì, ma ‘l Fieul ëd l’òm a l’ha nen andoa posé la testa”-.
59) A n’autr a l’ha dije: “Ven-me apress”. E chiel a l’ha rispondù: -“ Signor, concedme d’andè a sotrè prima mé pare”.-
60) Gesù a l’ha replicà:-“ Lassa che ij mòrt a sotro ij sò mòrt; ti va e anonsia ‘l regn ëd Dé”.-
61) N’àutr a l’ha dit:-“ It seguirai, Signor, ma prima lassa che mi i saluta tuti coj ëd mia cà”.-
62) Ma Gesù a l’ha rësponduje: -“ Gnun, ch’a buta man a la slòjra e peui as vòlta andaré, a l’è adat për ël regn ëd Dé”-.


Cap. 10
La mission dij stantedoj  Dissepoj

1) Dòp tute ste vicende, ël Signor a l’ha sernù e nominà àutri stantedoj Dissepoj e a l’ha mandaje a doj a doj dnans a chiel an tute le sità e pòst ‘ndoa a decidìa d’andè.
2) A-i disìja: “L’amson a l’è tanta, ma j ‘ovrijé a son pòchi! Preghé alora ‘l padron për tant ch’a manda d’ovrijé ant soa ‘mson.
3) Andé :ecco, mi iv mando come agnej an mes aj luv;
4) porté nen borsa, né sacapan, né sàndole e longh la stra, saluté gnun.
5) Quand i dovreve intrè ant na cà, prima a venta dì: “Pas ant costa cà”.
6) Se a-i sarà ‘n fieul ëd la pas, la vòstra pas a calerà su chiel, se nò artonerà su vojàutri.
7) Fërmeve  ant cola cà, mangiand e bèivend ëd lòn ch’a l’han, përché l’ovrijé a l’ha dìrit a soa paga. Andé nen da na cà a l’àutra.
8) Quand intreve ant na sità e av arsèiveran con piasì, mangé lòn ch’av butran dë dnans,
9) guarì ij malavi che a son lì ant cola cà, e diseje a lor: “ A l’è visinasse a vojàutri ël regn ëd Dé”.
10) Ma quand intrereve ant na sità, e av riceveran nen volenté, seurte an sle piasse e dì:
11) “Fin-a la pover ëd vòstra sità, a l’è atacasse ai nòstri pé, noi la sbatoma su vojàutri; i devi savej però che ‘l regn ëd Dé a l’è davsin”.
12) Mi iv diso che ant col dì, Sodoma sarà tratà meno durament ëd cola sità.
13) Guaj a ti, Corazin, guaj a ti Betsàida! Përchè se an Tiro e Sidon a fusso sta fait ëd miràcoj che a son sta compì da vojàutri, già da temp a sarìjo convertisse, butandse adòss ël sach e covertandse ‘d sënner.
14) Alora, ant ël dì dël giudissi, Tiro e Sidon a saran tratà  meno durament che vojàutri.
15) E ti Cafarnao “ it saras aussà fin-a al cel? Fin-a ‘nt l’infern it saras precipità!
16) Chi a scota vojàutri a scota mi, chi a dispressa mi, a dispressa chi a l’ha mandame”.
17) Jë stantedoj a son tornà pien ëd gòj disend: “Signor, ëdcò ij dëmòni as sotmëtto a noi an tò nòm”.-
18) Chiel a l’ha dit: “Mi vëddìjo satana casché dal cel come ‘l tron.
19) Ecco, mi i l’hai dave la potensa ‘d marcè an sij serpent e jë scorpion e su tute le potense dël nemis: gnente a podrà porteve ‘d dan.
20) Ma alegreve nen tròp përché ij demòni as sotmëtto a vojàutri; alegreve pitòst përché ij vòstri nòm a son ëscrit an cel”.
21) Ant col moment Gesù a l’ha ‘rgioì ant lë Spirit Sant e a l’ha dit:- « Sia laude a Ti, Pare, Signor dël cel e dla tèra, përché it l’has ëstërmà ste còse ai sapient e ai savi e it l’has rivelajë ai cit. Si, Pare, përchè parej a Ti ‘t piasìja.
22) Ògni còsa a l’é stame afidà da mè Pare e gnun a sa chi a l’é ël Fieul se nen ël Pare né chi a l’é  ‘l Pare se nen ël Fieul e a chi ‘l Fieul a veul rivelejlo”.-
23) E girandse vers ij Dissepoj, da na part l’ha dit: -“Beà j ‘euj ch’a vëddo lòn che vojàutri i vëddi.
24) Mi iv diso che tanti profeta e re a l’han desiderà ‘d vëdde lòn che vojàutri i vëddi, ma a l’han nen vistlo, e sente lòn che vojàutri i senti, ma a l’han nen sentilo”.


La parabola dël bon Samaritan

25) Subit dòp un dotor ëd la lege a l’è aussasse për butelo a la preuva, disend:-“ Magister, còsa i devo fé për ardité la vita eterna?”-
26) Gesù a l’ha dije:“Còsa a l’è scrit ant la lege? Còsa it lesi?”-                                                     
27) Chiel a l’ha rëspondù: “Ameras ël Signor tò Dé con tut ël tò cheur, con tuta tua anima, con tuta toa fòrsa e con tuta toa ment e tò pròssim come te stess”-.
28) E Gesù: “It l’has rëspondù bin, fa parèj e ‘t vivras.”-
29) Chiel però, dato ch’a vorìa giustifichesse, a l’ha dije a Gesù: “E chi a l’è ‘l mè pròssim?”-
30) Gesù a l’ha continuà: “N’òm ch ‘a calava giù da Gerusalemme a Gérich  a l’ha ‘mbatusse con ij brigant, ch’a l’han spojalo, bastonalo e peui a son andasne lassandlo mes mòrt.
31) Për cas un prèive a calava giù për cola stra e quand a l’ha vëdulo, a l’ha tirà anans passand da n’àutra part.
32) Edcò ‘n Levita rivà ‘nt col pòst a l’ha vistlo e a l’ha tirà drit.
33) Anvece ‘n Samaritan, ch’a l’era ‘n viagi passandje davsin, a l’ha vistlo e a l’ha avù compassion.
34) A l’è avsinasse, a l’ha fassaje le ferite, dòp d’avej medicaje con euli e ‘d vin; peuj carialo ‘n sël sò aso a l’ha portalo a l’obergi e a l’ha curalo.
35) Ël dì apress a l’ha tirà fòra doj-dné, le monede ‘d na vòlta, e a l’ha daje al padron ëd l’obergi, disend: “Staje dapress e se të spenderas ëd pì, a mè artorn it pagherai.
36) Chi ‘d costi tre a të smìja ch’a sia sta ‘l pròssim ëd col ch’a l’è ‘ntrapasse ‘nt ij brigant?
37) Col-lì a l’ha rësponduje:-“ Chi a l’ha avù compassion ëd chiel”. Gesù a l’ha dije: “Va e ‘dcò ti fa l’istess”.
38) Mentre a l’era an viage, a l’è intrà ant na borgà e na dòna, ch’as ciamava Marta, a l’ha invitalo a intrè ‘nt soa ca.
39) Chila a l’avìa na sorela, Maria së s-ciamava, che a l’è setasse ai pé ‘d Gesù scotandlo a parlé.
40) Marta ‘nvece a l’era tuta ciapà dal travaj ëd ca. Peui a l’é fasse anans për dije: “Signor, at na ‘mpòrta gnente che mia sorella a l’àbia piàntame sì da sola a travajé? Dìsie ch’am daga na man…”-
41) Ma Gesù l’ha rësponduje:-“ Marta, Marta, ti ‘t preocupi e it daghe da fé për tut a sòrt ëd travaj,
42) ma una sola a l’è la còsa ch’a l’ha na granda ‘mportansa. Maria a l’ha sernù cola ch’a conta ‘d pì che tute, ch’a-i sarà mai gavà ansi a n’avrà tant merit.


Cap. 11
Ël “Pare nòstr” e l’importansa dla preghiera

1) Un dì Chiel as trovava ‘nt un pòst a preghé e, quand a l’ha finì, un dij Dissepoj a l’ha dije: “Signor, mostr-ne a preghé, come a l’ha fait Giovan ai sò Dissepoj”.-
2) E chiel a l’ha dije: “Quand i preghi, dì parej: “Pare, sìa santificà tò nòm, ven-a tò regn
3) dane minca dì, nòstr pan ëd tuti ij dì 4) e përdon-ne ij nòstri pëcà përché ‘dcò noi përdonoma a tuti ij nòstri debitor e ten-ne lontan da le tentassion”.
5) Peui ancora: “Se un ëd vojàutri a l’ha n’amis e a va da chiel a mesaneuit a dije: “Amis, amprëstme tre pagnòte
6) përché a l’é rivame n’amis da ‘n viage e i l’hai gnente da deje,
7) e se chiel da ‘ndrinta a-j rëspond: “Stoffia nen: la pòrta a l’è già sarà e ij mè masnà a son cogià ‘nt ël let con mi, i peuss nen ausseme për detje;”
8) Mi iv diso che, anche se a s’aussèjssa nen a deje për amicissia, as aussërà për dèjne vàire a n’ha dabzògn almeno për soa ‘nsistensa.
9) Ebin, mi iv diso:-“ Ciamé e av sarà dà, serché e i trovereve, tabussé e av sarà duvertà.
10) Përché chi a ciama, a troverà e a chi l’ha tabussà, a-i sarà duvertà.
11) Che Pare, tra vojàutri, se ‘n fieul a-j ciama na pagnòta,  a-j darà na pera? O se a-j ciama ‘n pèss, a-j darà na serp?
12) O se a-j ciama n’euv, a-j darà në scorpion?
13) Se alora vojàutri, che i seve gram, i seve bon a dé ‘d còse bon-e a vòstri fieuj, ancora ‘d pì vòstr Pare celest a darà lë Spirit Sant a coj che a-j lo ciamo.


Gesù e Beelzebul

14) Peui Gesù a stasìa mandand vìa ‘n dèmoni ch’a l’era mut.  Quand ël diav a l’è surtì, ël mut a l’ha ‘ncomìnsà a parlé e tuta la gent a l’è stupisse.
15) Ma chèidun a l’ha dit: “A l’è an nòm ëd Beelzebul, cap dij dèmòni, che chiel a manda via ij demòni?”-
16) Àutri peui, për butelo a la preuva, a l’han ciamaje ‘n segn dal cel.
17) Chiel, conossend ij pensé ‘d lor, a l’ha dit: “Ogni segn divis an sé midem a va ‘n ruvin-a e na cà a rubata su n’àutra.
18) Adess, se dcò Satana a l’è divis an sé stess, come a podrà stè an pé sò regn? Epure vojàutri i disi che mi i mando via ij dèmòni an nòm ëd Beelzebul.
19) Ma se mi i mando via ij dëmòni an nòm ëd Beelzebul, ij vòstri Dissepoj an nòm ëd chi a-j mando via? Për lòn lor midem a saran coj ch’av giudico.
20) Se ‘nvece mi i mando via ij dëmoni con ‘l dìl ëd Dè, alora a l’è rivaje për vojàutri ël regn ëd Dè.
21) Quand n’òm fòrt, bin armà, a fa la guardia a sò palass, tuti ij sò possediment a son al sicur.
22) Ma se a riva un pì fòrt ëd chiel e a lo vincc a-jë s-cianca via l’armatura ch’a-j dasija sicurëssa a sjë divid soe richësse.
23) Chi a l’é nen con mi, a l’é contra ‘d mi; e chi a cheuj nen con mi, a disperd.
24) Quand lë spirit malign a seurt da l’òm, a gironzola për ij pòst ëstermà an serca d’arpòs trovandne nen, a dis: -artorneraj ant mia cà, da ‘ndova i son surtì.-
25) Arivà, a la treuva ramassà e adornà.
26) Alora, a va, as pija ‘nsema d’àutri set ëspirit pì malign che chiel e lor a intro a pijo possediment, an sla fin la condission ëd col òm a diventa pes che prima.
27) Mentre a disìa tut sòn, na dòna a l’ha aussà la vos tra la gent e a l’ha dit: “Fortunà cola pansa ch’a l’ha portate e lë stòmi ch’a l’ha date ‘l lait!”-
28) Ma Chiel a l’ha dit: “Beà pitòst coj che a scoto la Paròla ëd Dé e che a la teno da cont.”-


Vàire insegnament ëd Gesù

28) Dato che la moltitudin ëd la gent a s’ambaronava, a l’ha dit:
29) “Costa generassion a l’è na generassion pervèrsa; chila a serca ‘n segn, ma a j sarà dà gnun segn, se nen col ëd Giòna.
30) An efet, come Giòna a l’è stait un segn për coj ëd Nìnive, parej ‘dcò ‘l Fieul ëd l’òm a lo sarà për costa generassion e a-j condanerà;
31) përché chila a l’è rivà dal profond ëd la tèra për ëscotè la sapiensa ‘d Salomon. E varda, bin ëd pì che Salomon a-i è sì.
32) Coj ëd Nìnive a vniran fòra ant ël dì dël giudissi con costa generassion e a la condaneran; përché lor a la predicassion ëd Giòna, as convertiran.  E varda, bin ëd pì che Giòna a-i è sì.
33) Gnun anvisca na lampada e a la buta ant un pòst ëstërmà o sota ‘n vas për ëstërmela, ma su ‘n candlé, për tant che coj ch’a intro a vëddo la lus.
34) La lampada ëd tò còrp a l’è l’euj. Se tò euj a l’è san, ëdcò tò còrp a l’è tut ant la lus; ma se a l’è malavi, ëdcò tò còrp a l’è ant le scur.
35) Fà atension alora che la lus ch’a l’é drinta ‘d ti, a sìa nen smòrta.
36) Se tò còrp a l’è tut luminos, sensa avèje chèich part ant lë scur, tut a sarà luminos, come quand la lampada at anlumina con sò splendor”.-
37) A stasìa, ancora parland, quand un fariseo a l’ha ‘nvitalo a disné. Chiel a l’è intrà a l’ha setasse a tàula.
38) Ël fariseo vëdend che a l’avìa nen lavasse prima d’andé a taula, a l’ha stupisse. 39)Alora ël Signor a l’ha dije:
39) “Vojàutri farisej i lave da fòra ‘l bicer e ‘l piat, ma andrinta ‘d vojàutri a-i è lë spòrch d’avidità e d’ingiustissia.
40) Fòj! Chi a l’ha fait la part ëd fòra, a l’ha nen fait ëdcò cola ‘ndrinta?
41) Dé pitòst an elemosina tut lòn che i l’eve ‘ndrinta, e tut a sarà për vojàutri.
42) Ma guaj a vojàutri, farisej ch’i paghe la décima dla menta, dla rùa e d’ogni ërbagi, e peui i trascuri la giustissia e l’amor ëd Dé.  Coste a son le còse che a venta curé, sensa trascuré j’àutre.
43) Guai a vojàutri, farisèj che i ten-e da cont ij primi pòst ant le sinagòghe e i saluti an sle piasse.
44) Guaj a vojàutri përché i seve come cole tombe ch’ as vëddo nen e la gent a-j marcia ‘nsìma sensa savèjlo”.-
45) Un dij dotor ëd la lege a l’è antervenù: “Magister, disend sòn it ofende ‘dcò noi”.-
46) Chiel a l’ha rësponduje: “Guai ‘dcò a vojàutri, dotor ëd la lege, che i càrje j’òmini con ëd pèis esagerà, e coj pèis vojàutri i toche nen gnanca con ën dil!
47) Guai a vojàutri che i costruvi le tombe dij profeta, e vòstri pari a l’han massaje.
48) Parej vojàutri i deve testimoniansa e aprovassion a j’euvre dij vòstri pari; lor a l’han massàje e vojàutri i costruve soe tombe.
49) Për sòn ëdcò la sapiensa ‘d Dé a l’ha dit: “I mandraj a lor ëd profeta e d’apostoj e lor a-j masseran e aj përseguiteran;
50) përché a sia ciamà cont a costa generassion dël sangh ëd tuti ij profeta, vërsà fin dal prinsipi dël mond,
51) dal sangh d’Abele fin-a a col ëd Zaccarìa, ch’a l’è sta massà tra l’autar e ‘l santuari. Sì, iv diso, a na sarà ciamà cont a costa generassion.
52) Guai a vojàutri, dotor ëd la lege, che i l’eve piave la ciav ëd la siensa. Vojàutri i seve nen intrà e a coj ch’a vorìjo intré i l’eve ampedilo”.-
53) Quand a l’è surtì da là, jë scriba e ij farisej a l’han ancaminà a tratelo mal e a felo parlé su d’agoment për butelo ant ij fastidi, e ciapelo an eror an quaich paròla ch’a surtìa da soa boca.


Cap. 12
Ăutri insegnament: la providensa la richëssa e l’elemòsina

1) Tra ‘n temp e l’autr, a l’é radunasse tanta ‘d cola gent, che as pistavo ij pé a vicenda, Gesù a l’ha ncaminà a dì, prima ‘d tut ai Dissepòj: “Guardeve dal liévit dij farisèj, che a l’è l’ipocrisìa.
2) A l’è gnente dë stërmà ch’a sìa nen svelà, né ‘d còse segrete ch’a ven-o nen conossùe.
3) Donca lòn che l’avreve dit ant lë scur, a sarà scotà an pien-a lus; e lòn che l’avreve dit a l’orìja ‘nt le stànsie pì stërmà, a sarà anonsià ‘n sij tèit.
4) A vojàutri, mè amis, i diso: “ Avèj nen paùra ‘d coj ch’a masso ‘l còrp e apress ëd sòn a peulo pì nen fé d’autr.
5) Anvece mi iv mostreraj ëd chi devi avej paura: avej paura ‘d chi apress d’avej massà, a l’ha la fòrsa ‘d campé ant la Geenna. Sì, iv lo diso, avèj paura ‘d col lì.
6) Sinch passaròt as vendo nen për doi sòld? Epure gnanca un ëd lor a l’é dësmentià da Dé.                                                            
7) Ëdcò ij cavej ‘d vòstra testa a son tuti contà. Avej nen paura, vojàutri i vali ‘d  pì ‘d tanti passaròt!
8) An pì mi iv diso: “ Chi a m’arconosserà dnans a j’òmo, dcò ‘l Fieul ëd l’òm a lo ‘rconosserà dnans a j’angej ëd Dé;
9) ma chi a m’arnegherà dnans a j‘òmo, a sarà ‘rnegà dnans a j’angej ëd Dé.
10) A chi parlerà contra ‘l Fieul ëd l’òm, a sarà përdonà; ma a chi bestëmierà lë Spirit Sant, a sarà nen përdonà.
11) Quand av porteran ëdnans a le sinagòghe, ai magistrà e a le autorità, preocupeve nen ëd come dëscolpeve o ‘d còsa dì,
12) përché lë Spirit Sant av mostrerà an col moment còsa a bsògna dì”-
13) Un tra la gent a l’ha dije: “Magister, disje a mé fratel ch’a divida con mi l’eredità”.-
14) Ma Chiel a l’ha rësponduje: “Òh òm, chi a l’ha fame giudice su vojàutri o mediator su vojàutri?
15) E a l’ha dije: “Vardeve e sté lògn da tute le avidità, përché, bele che un a sìa ant l’abondansa, soa vita a dipend nen, da lòn ch’a possed.
16) Apress a l’ha contà na parabola: “La campagna d’un òm ësgnor a dasìja ‘dcò bon frut



17) tra chiel a rasonava: Còsa i faraj, përché i sai nen ‘ndoa buté tuti ij frut?
18) E a l’ha dit: “i faraj parej: dëmolisso ij mé magasìn e i na costrùvo d’àutri pì grand për buté tut ël racòlt a pòst.
19) Peui i diraj tra ‘d mi: ànima mia, it l’has a toa disposission tante richësse, për tanti ani; arpòste, mangia e bèjv e vat-la a fé bin.
20) Ma Dé a l’ha dije: Fòl! “Sta neuit it dovras rende toa vita, e lòn ch’it l’has prontà ëd chi a sarà?
21) Parèj a sarà për chi ambaron-a ‘d tesòr  për chiel e a sarà nen ësgnor a  j‘euj ëd Dé.
22) Peui a l’ha dit ai Dissepoj: “Për sòn mi iv diso: avèj nen ‘d fastidi për vòstra vita, ëd lòn che i mangereve; e gnanca për vòstr còrp, come i dovreve vestilo.
23) La vita a val ëd pì ‘d lòn che i mangëreve e ‘l còrp pì che ‘l vestiari.
24) Vardè ij croass: a sëmno nen, a cheujo nen, a l’han gnanca ‘n pòst për le riserve, epure Dé aj dà da mangé, vàire ‘d pì che j’osej vojàutri i vali!              
25) Chi ‘d vojàutri, për tant ch’a s’afana, a peul gionté na sola ora a soa vita?
26) Se, alora, i peuli fé gnente për na cita còsa, përché v’afani tant për tut ël rest?
27) Vardé ij liri, come a chërso: a filo nen, a fan nen la tèila. Epure mi iv diso che gnanca Salomon, con tuta soa glòria, as vestìa come un ëd lor.
28) Se, alora, Dé a vest parèj, l’erba dël camp che ancheuj a-i è e doman as campa ‘nt ël forn, vàire ëd pì vojàutri, gent ëd pòca fiducia?
29) Ëdcò vojàutri, sté nen li a sërché còsa i mangereve e còsa i bèjvreve, e sté nen an fastidi:
30) ëd tute sté còse as preòcupa la gent dël mond; ma vòstr Pare a sa che i n’eve damanca.
31) Sërché pitòst sò regn e coste còse av sarà dà ‘n pì.
32) Aveje nen paura, cit ëstrop ëd feje, përché al pare vòstr a l’è piàsuje deve ‘l regn.
33) Vende tut lòn chi l’eve e delo an elemosina; diventé borse ch’a  ven-o nen veje, un tesòr enorme ant ij cel, andova ij lader a rivo nen e la tignòla a fa nen fortun-a.
34) Përché ‘ndova a-i è vòstr tesòr, là a-i sarà ëdcò vòstr cheur.


La vigilansa

35) Sté preparà, con la sëntura ai fianch e le lampade ‘nvische;
36) sërché d’esse uguaj a coj ch’aspeto ‘l padron quand a torna da le nòsse, për deurvie subit la pòrta, pen-a ch’a riva e a tabussa.
37) Beà coj servitor che ‘l padron a sò artorn a troverà ‘ncora dësvijà! An verità iv diso: as lijerà la vesta, a-j farà seté a taula e a passerà a sèrvìje.
38) E se, arivand a mesaneuit o prima a-j troverà parej, fortunà lor!
39) Ten-e bin a ment sòn: se ‘l padron ëd cà a savèjssa a che ora a ven ël lader, as lasserìja nen scassiné la cà.
40) Ëdcò vojàutri tenive pront, përché‘l Fieul ëd l’òm avnirà ant l’ora ch’i pensi nen.
41) Alora Pietro a l’ha dit: «Signor, costa parabola it la disi për noi o ‘dcò për tuti?
42) Ël Signor a l’ha rëspondù: “Chi a l’è, alora, l’ammistrator fedel e savi, che ‘l Signor a butrà a dirige soa servitù, për distribuì a sò temp la rassion dël mangé?
43) Fortunà col servitor che ‘l padron, arivand a troverà a sò pòst.
44) An verità iv diso: a lo butrà a dirigi tuti ij sò possediment.
45) Ma se col servitor a disèissa ant sò cheur: Ël padron  a tarda a vnì, e ‘ncaminèjssa a tiréje ai servitor e a le serve, e mangé e bèive e ‘nciochesse,
46) ël padron ëd col servitor ariverà ‘nt ël dì che men-o a slo speta e ant un ‘ora ch’a sa nen, e peui a lo castigherà con severità dandje lòn ch’as merita a coj ch’a son nen fedej.
47) Ël servitor che conossend la volontà dël padron a l’avrà nen decidù e fait second soa volontà arsèiverà tante patele;
48) col anvece che, nen conossendla, a l’avrà fait ëd còse ch’a meritavo le patele, a na ‘rsèiverà pòche. A tuti coj ch’a l’han arsèivù tant, tant a sarà ciamà; a chi a l’è stait afidà tant, a sarà pretendù motobin ëd pì.



49) I son ëvnù a porté ‘l feu sla tèra e come i vorerìa ch’a fussa già ‘nvisch!
50) A-i è ‘n batesim ch’i devo ‘rsèive; e come i son an fastidi, fin ch’a sia nen fait!
51) Pensé che mi i sia vnù a portè la pas an sla tèra? No, iv diso, ma la division.
52)Da adess an peui, ant una cà ‘ d sinch përson-e
53) ‘s divideran tre contra doe e doe contra tre; pare contra fieul e fieul contra pare mare contra fija e fija contra mare madona contra nòra e nòra contra madòna”.-
54) A disija a tuta cola gent: “Quand i vëddi na nivola monté su dal tramont, subit i disi: A ven la pieuva e parej a suced.
55) E quand a soffia ‘l vent marin, i disi: “A-i sarà càud e parej a suced.
56) Ipocriti! I seve giudiché l’aspet ëd la tèra e dël cel, come mai cost temp i lo seve nen giudiché?
57) E përché i giudichi nen da soj lòn ch’a l’è giust?
58) Quand it vadi con tò nemis dë dnans al magistrà, për la stra serca ‘d butete d’acòrdi con chiel, përché a peussa nen rablete dnans ëd col ch’a giudica e consegnete a l’esecutor ch’a peul mandete an përson.
59) T’assicuro: it na seurtiras nen, fin-a a quand it l’avras nen pagà fin-a a l’ultim sòld”.-


Cap.13
Sugeriment, guarigion e parabole

1) Ant col istess temp a l’è presentasse chèidun a riferìje lòn ch’a l’era suceduje a coj Galilej, e sò sangh, Pilato, a l’avija mëscialo con ël sangh dij sacrifissi.
2) Piànd la paròla Gesù a l’ha risponduje: “Vojàutri i chërdi che coj Galilej a fusso ‘d pì pëcator ëd tuti ij Galilej, për avej soportà na mòrt così tragica?
3) Nò, iv diso, ma s’ iv converti nen, i meujrereve a l’istessa manera.
4) Ò coj disdeut, ch’a son ëstait ësgnacà sota la tor ëd Siloe ch’a l’ha massaje, vojàutri i chërdi ch’a fusso pì colpevol ëd tuti j’abitant ëd Gerusalemme?
5) Nò, mi iv diso, ma se iv converti nen i meujrereve tuti a l’istessa manera”.-
6) Peui a l’ha dit ëdcò n’àutra parabola: «Un tal a l’avìa ‘n fiché piantà ant la vigna e a l’é vnù a sërché ij frut, ma a l’ha nen trovane.
7) Alora a l’ha dije al vignolant: “Ecco, a son tre ani che i ven-o a sërché ‘d fich sota sta pianta ma i na treuvo nen. Tajlo! Përché a dev ësfruté ‘l teren?
8) Ma col-lì a l’ha rësponduje: “Padron, laslo ancora st’an, parej i sapo d’antorn e i buto ‘d concim e
9) vëdroma se a porterà ‘d frut për l’avnì, se nò, i lo tajerai”.-
10) Ant ël dì ‘d saba, chiel a stasìa predicand ant na sinagòga.
11) A-i era lì na dòna che da disdeut ani a l’avìa në spirit ch’a la tenìa malavia; a l’era curva e a podìa nen aussesse an gnun-e  manere.
12) Gesù a l’ha vistla, a l’ha ciamala visin a Chiel e a l’ha dije: “Dòna, it ses liberà da toa maladìa”,-
13) e a l’ha butaje la man an sla testa. Subit chila a l’è drissasse e a glorificava Dé.
14) Ma ‘l cap ëd la sinagòga, ‘ndignà përché Gesù a l’avìa fait cola guarigion ëd saba, rivolgendse a la gent a l’ha dit: “A-i son ses dì për travajé; ant coj dì vnì a feve curè e nen ant ël dì ‘d saba”.-



15) Ël Signor a l’ha rësponduje: “Busiard, a distaca nen, ëd saba, ognun ëd vojàutri ël beu o l’aso da la grëpia, për menelo a bèjve?”-
16) E costa fija d’Abramo, che Satana a l’ha tenù gropà për disdeut ani, a duvìa nen esse lassà libera ant ël dì ‘d saba?”-
17) Quand Chiel a disìa coste còse, tuti ij sò nemis as vërgognavo, mentre tuta la gent as arlegrava për tute le meravije faite da Chiel.
18) A disja ‘dcò: “A còsa smìja ‘l regn ëd Dé, e a còsa i peus paragonelo?
19) A smija ‘n cit gran ëd senëvra, che n’òmo a l’ha pijà e campà ‘nt l’òrt, peui a l’è chërsù e a l’è diventà n’arbust, e j’osej dël cel a l’han posasse tra ij sò ram.
20) E ancora: “A còsa i paragonerai ël Regn ëd Dé?
21) A smija al lievit che na dòna a l’ha pijà e stërmà an tre misure ‘d farin-a për fela fërmenté”.-
22) A passava për sità e borgà, spiegand, mentre a marciava vers Gerusalemme.
23) Un tal a l’ha ciamaje :-“ Signor, a son pòchi coj ch’as salvo?” A l’ha rëspondù:
24) “Sforzeve a intré për la pòrta strèita, përché tanti, iv diso, a sercheran d’intré, ma a riusciran nen.
25) Quand ël padron ëd cà s’ausserà e a sarerà la pòrta, da fòra, i cominsereve a tabussé disènd: “Signor, deurvne!” Ma Chiel a rësponderà: ”Iv conòsso nen, i sai nen chì seve.
26) Alòra cominsereve a dì: “I l’oma mangià e bejvù an tua presensa e ti it l’has mostrane ant nòstre piasse.                                                           
27) Ma Chiel a dirà:-“Mi iv diso  che i sai nen ëd doa chi i seve. Andevne lontan da mi, tuti vojàutri operator ëd mal!
28) Là a-i sarà ëd piòr e schërziné ‘d dent, quand i vëdreve Abram, Isach e Giacobbe e tuti ij profeta  ant ël Regn ëd Dé e vojàutri mandà fòra.
29) A vniran da orient e da ocident, da setentrion e dal mesdì e as seteran a taula ant ël Regn ëd Dé.
30) E parej chèich ùltim a saran prim e a saran prim ch’a saran ùltim”.-
31) Ant col moment a son avisinasse chèich farisèj a dije: “Part e vatne via da sì, përchè Eròde a veul massete”.-
32) Chiel a l’ha rësponduje: “Andeje a dì a còla volp: “Ecco, mi i mando via ij dëmòni e faso ‘d guarigion ancheuj e doman; e ‘l ters dì i l’avrai finì!
33) Però a l’è necessari che ancheuj, doman e dòp-doman mi i vada për mia stra, përché a l’è nen possibil che ‘n profeta a meuira fòra ‘d Gerusalemme.
34) Gerusalemme,Gerusalemme, che it masse ij profeta e’ t làpidi coj ch’à son mandà a ti, vàire vòlte i l’hai vorsù cheuje ij tò fieuj come na galin-a la soa covà sota j’ale, e vojàutri i l’eve nen vorsù!
35) Ecco vòstra cà av sarà lassà deserta! Iv diso sla fin che im vedreve pì nen fin-a al temp che i direve: Benedì col ch’a  ven an nòm ëd Nossgnor!”-


Cap.14
Gesù a taula e la parabola dj ‘invità al disné

1)Un saba a l’era ‘ntrà ‘nt la cà d’un dij cap dij farisej për ël disné e la gent a stasìa lì a guardelo.                          
2) Dnans a Chiel a-I era n’idròpich.
3) Rìvolgendse ai dotor ëd la lege e ai farisei Gesù a l’ha dit: “A l’è possibil o nò guarì ëd saba?”-
4) Ma lor a son ëstà ciuto. Chiel a l’ha pialo për man, a l’ha guarilo e a l’ha congedalo.
5) Peui a l’ha dit: -“ Chi ‘d vojàutri, se n’aso o ‘n beu a-j casca giù ‘nt ël poss, a lo tirerà nen subit fòra ant ël dì ‘d saba?”-
6) E a podijo nen rëspondi gnente a ste paròle.
7) Osservand peui come j’invità a sernìo ij primi pòst, a l’ha contaje na parabola:
8) “Quand it ses invità a nòsse da quaidun, but-te nen al prim pòst, përché a-i sìa nen n’autr invità pì important ëd ti,
9) e…, chi a l’ha ‘nvitave tuti doj, a ven-a a dite: cédije ‘l pòst.
10) Anvece, quand it ses invità, vate a buté a l’ultim pòst, përché chi a l’ha ‘nvitate a ven-a a dite:- amis passa pì anans-, alora it saras pì onorà dnans aj comensal.
11) Përché, chi a s’esalta a sarà umilià, e chi a s’umilia a sarà esaltà”.-
12) Peui a l’ha dit a chi a l’avìa ‘nvitalo: “Quand it eufre ‘n disnè ò na sin-a, invita nen ij tò amis, né ij tò fratej, né ij tò parent, né sgnor visin ëd cà, përché lor a soa vòlta a dovran ricambié.
13) Al contrari quand it fas un disné, invita ij pòver, ij sòp, ij malandà, ij bòrgno
14) e ‘t saras sodisfait përché lor a peulo nen ricambiè.  It arsèiveras an efet, toa ricompensa a la risuression dij giust”.-
15) Un dij comensal, sentent son a l’ha dit: «Fortunà chi a mangerà ‘l pan ant ël regn ëd Dè!»
16) Gesù a l’ha rëspondù: “N’òm a l’ha dà na bela sin-a e a l’ha fait tant’invit.
17) A l’ora dla sin-a, a l’ha mandà sò servitor a dì a j’invità: -Vnì, a l’è pront-
18) ma tuti, a l’istessa manera, a l’han ancaminà a scusesse. Ël prim a l’ha dit: “I l’hai comprà ‘n camp e i devo ‘ndè a vëdlo; it prego, calcola ch’i sìa  scusà.
19) N’àutr a l’ha dit: “I l’hai comprà ‘n pàira ‘d beu e i vado a proveje, it ciamo scusa.
20) N’autr a l’ha dit: “I l’hai sposame, e alora i peus nen ven-i.
21) A sò artorn ël servitor a l’ha riferì tut a sò padron. Alora ‘l padron ëd cà anrabià, a l’ha dit al servitor: -“ Seurt subit an sle piasse e për le stra dla sità e cheuj ij pòver, ij malandait, ij bòrgno e ij sòp.
22) Ël servitor a l’ha dit: “- Padron  a l’è sta fait tut lòn ch’it l’has ordinà, ma a-i è ancora ‘d pòst.
23) Ël padron alora a l’ha dit al servitor:” Seurt për le stra e arlongh ëd la cioènde, e faje intrè, possje ‘ndrinta, përché mia ca  s’ampinissa.
24) Përché mi iv diso: “ Gnun ëd coj ch’ i l’avija ‘nvità a tasteran mia sin-a”.-


Le condission për segui Gesù.

25) Dato che tanta gent andasìa con Chiel a l’è voltasse e a l’ha dit:
26) “Se un a ven a mi e a buta nen a l’ultim pòst sò pare, soa mare, la fomna, ij fieuj, ij fratej, le sorele, e fin-a soa vita, a peul nen esse mé dìssepol.
27) Chi a pòrta nen soa cros e a ven nen apress a mi, a peul nen esse mé dissepol.
28) Chi ‘d vojàutri, volend costruve na tor, as seta nen prima a fé ij cont për calcolé la spèisa se a l’ha basta ‘d sòld për portela a bon fin.
29) Për evité che, se as buto le fondamenta e as finis nen ël travaj, tuti coj ch’a vëddo as buto a rije dapress disend:
30) “Chiel-si a l’ha ‘ ncaminà la costrussion, ma a l’è nen stait bon ëd finì ij travaj.
31) Opura, qual re, partend an guèra contra n’àutr re, as seta nen prima a esaminé se a peul fé front con desmila òmo a chi a-j ven contra con vintmila?
32) Se no, mentre l’autr a l’è ancora lontan, a-j manda n’ambassiator për fé pas.
33) Parej, qualunque ‘d vojàutri a rinonsia nen a tuti ij sò possediment, a peul nen esse mè dìssepol.
34) La sal a l’è bon-a, ma se ‘dcò la sal a përdèissa sò savor, con còsa as pòdrà salé?
35) A serv nen né për la tèra, né për ël concim e parej a la campo vìa. Chi a l’ha d’orìje për capì, ch’a capissa.                                


Cap.15
Le parabole dl’amor misericordios ëd Dé
La fèja përdùa e la moneda ‘rtrovà

1) A s’avsinavo a Chiel tuti ij publican e ij pecator për ëscotelo.
2) Ij farisej e jë scribi a mormoravo: “Chiel-si arsèiva ij pecator e a mangia con lor”.-
3) E Chiel a l’ha dije sta parabola:
4) “Chi ‘d vojàutri, s’a l’ha sent feje a na perd un-a, a lassa nen le novanteneuv ant ël desert e a va darè a cola përdùa, fin ch’a l’artreuva?
5) E pen-a l’artreuva, as la buta sla spala tut sodisfait,
6) va a ca, a ciama j’amis e j’avsin, disend: “Ralegreve con mi, përché i l’hai trovà mia fèja, ch’a l’era perdùa.
7) Parèj, iv diso, a-i sarà pì ‘d felicità an cel për un pecator convertì, che për novanteneuv giust ch’ a l’han nen dabsògn ëd conversion.
8) Ò qual dòna, s’ a l’ha des dracme e a na pèrd un-a, anvisca nen na lampada, a ramassa la ca e a serca con atension fin ch’a l’artreuva?
9) E dòpo avèjla trovà, a ciama le amise e le avsin-e disènd:” Fé festa con mi, përchè i l’hai artrovà la dracma chi l’avìo përdù.
10) Parèj, iv diso a i-è festa tra j’angej ëd Dé për un sol pecator ch’as convert.


La contentëssa dël pare për ël fieul artrovà.

11) Peui a l’ha ‘ncora dit: “- N’òm a l’avìa doi fieuj.
12) Ël pì giovo a l’ha dit al pare: “Pare, dame la part dël patrimoni ch’a m’ëspeta. E ‘l pare a l’a dividù tra lor le sostanse.
13) Apress chèich dì, ël fieul pi giovo, radunà soe còse, l’é partì për un pais lontan, e là a l’ha sgairà tute soe sostanse fasend ël viveur.                    
14) Quand a l’è restà sensa sòld ant col pais a l’è vnùje na gran carëstia e chiel a l’ha ‘ncaminà a trovesse al verd.
15) Alora a l’è andait a butesse a servissi d’un abitant ëd cola region, che a l’ha mandalo ant ij camp a larghé ij crin.
16) A l’avrìa vorsù gavesse la fam con le carube che ij crin a mangiavo, ma gnun a-j na dasìa.
17) Alora a l’ha ‘ncaminà a pensé con soa cossiensa e a l’ha dit : “- Che d’operai an ca ‘d mè pari, a l’han ëd pan an abondansa e mi i meuiro ‘d fam!
18) Im aussërai e andrai da mè pare e jë dirai: Pare, i l’hai sbaglià, l’hai pecà contra ‘l cel e contra ti,
19) i son pi nen degn d’esse ciamà tò fieul. Trat-me come un dij tò garson.
20) A l’è partì e a l’è ‘ncaminasse vers sò pare. Quand a l’era ‘ncora lontan, sò pare a l’ha vistlo e, comòss, a l’è corùje ‘ncontra, a l’ha campasse al còl e a l’ha basalo.
21) Ël fieul a l’ha dije:- “ Pare, i l’hai pecà contra ‘l cel e contra ti; i son pi nen degn d’esse ciamà tò fieul”.-
22) Ma ‘l pare a l’ha dije ai servitor: “Fé lest, porté sì ‘l vestì pi bel e rivestilo, buteje l’anel al dil, e le scarpe ai pé.
23) Portè ‘l vitel grass, masselo, mangioma e foma festa,
24) përchè sto mè fieul a l’era mòrt e a l’è tornà a vive, a l’era përdù e a l’è sta ‘rtrovà.” E a l’han ancaminà a fé festa.
25) Ël fieul pì vej as trovava ‘nt ij camp. A l’artorn quand a l’è rivà visin a ca a l’ha sentù la mùsica e le danse;
26) a l’ha ciamà ‘n servitor për savèje còsa a sucedìja.
27) Ël serv a l’ha risponduje: “A l’è tornà tò fratel e tò pare a l’ha fait massé ‘l vitel grass përché a l’ha riavulo san e salv.”-
28) Chiel  a l’è anrabiasse e a vorìa gnanca intré. Sò pare alora a l’è surtì a preghelo.
29) Ma chiel a l’ha rëspondù a sò pare: “Ecco, mi it servo da tanti ani e i l’hai mai disubbidite a ‘n tò comand, e ti it l’has mai dame ‘n cravòt për fé festa con ij mè amis.
30) Ma adess che cost fieul tò, che a l’ha divorà toe richësse con le dòne, a l’è tornà, për chiel it l’has massà ‘l vitel grass.”-
31) Sò pare a l’ha rësponduje: “Fieul, ti it ses sempre con mi e tut lòn ch’a l’è mè a l’è tò;
32) ma a venta fé festa e arlegresse, perché tò fratel a l’era mòrt e a l’è tornà a vive, a l’era përdù e a l’è sta ‘rtrovà”.-


Cap.16
Le parabole dla richëssa
L’aministrator disonest

1) A disìa ‘dcò ai Dissepoj: “A-i era n’òm ësgnor ch’a l’avìa n’aministrator, cost-sì a l’era stait acusà dnans a chiel dë sgairé ij sò sòld.
2) A l’ha ciamalo e a l’ha dije: “Còsa i sento dì ëd ti? Rend ij cont ëd toa aministrassion, përché it peuli pi nen esse aministrator.”-
3) L’aministrator a l’ha dit tra chiel : còsa i peus fé ora che mè padron am gava l’aministrassion? Sapé, i l’hai nen la fòrsa, ciamé l’elemòsina, im vergògno.
4) I sai mi còsa devo fé përtant che, quand i sarai sta butà fòra da l’aministrassion, a-i sia chèidun che a m’arsèiva ant soa ca.
5) A l’ha ciamà un për un ij debitor dël padron e a l’ha dije al prim:
6) “Ti, vàire it devi a mè padron?” Col-lì a l’ha rësponduje: “Sent botaj d’euli”. A l’ha dije: Pija la tua ricevuta, sed-te e scriv subit –sinquanta-.
7) Peui a l’ha dit a n’àutr: “Ti, vàire it devi?” A l’ha rëspondù: “Sent misure ‘d gran.- A l’ha dije: -Pija toa ricevuta e scriv “ otanta”.-
8) Ël padron a l’ha lodà col aministrator disonest përché a l’avìa agì con furbissia. Ij fieuj ëd cost mond, an efet, vers coj ch’a jë smìjo a son pì furb che ij fieuj dla lus.


Insegnament an sla richëssa e autri argoment.

9) Ebin, mi iv diso:- Procureve d’amis con la disonesta richëssa, përché, quand costa a vnirà a manché, a-i sìa cheidun ch’av arsèiva ant le dimore eterne.
10) Chi a l’è fedel ‘nt ël pòch, a l’è fedel ant ël tant; e chi a l’è disonest ant ël pòch, a l’è disonest ëdcò ant ël tant.
11) Se, alora, i seve nen ëstait fedej ant la disonesta richëssa, chi v’afiderà cola vera?
12) E se i seve nen ëstait fedej ant la richëssa ëd j’àutri, chi av darà la vòstra?
13) Gnun servitor a peul servi doj padron, ò odierà l’un ò amerà l’àutr, opura as afessionerà a l’un e a dësprësierà l’àutr. As peul nen serve Dé e Mamòn-a.
14) Ij farisèj, ch’a l’ero tacà ai sòld, a scotavo tute sté còse e a lo deridìjo.
15) Chiel a l’ha dit: -“ Vojàutri iv riten-i giust ëdnans a j’òmo, ma Dé a conòss vòstri cheur: lòn ch’a l’è esaltà da j’òmo a piass nen a Dè.
16) La lege e ij profeta fin-a a Giovan; da alora an peui a ven anonsià ‘l regn ëd Dé e ognidun a së sfòrsa për intreje.
17)A l’è pì fàcil ch’a finissa ël cel e la tèra, pitòst ch’a cas-ca anche mach un sol segn ëd la lege.
18) Qualunque ch’a ripudia soa fomna e a na sposa n’àutra a fa adulteri: chi a sposa na dòna ripudià da l’òm a fa adulteri”.


L’òm ësgnor e ‘l pòver Làzaro

19) A-i era n’òm ësgnor, ch’as vëstìja ‘d tèila rafinà rossa e tuti ij dì a fasìa ‘d disnè grandios.
20) Un pòver ëd nòm Làzaro, a l’era setà ai pé dla pòrta pien ëd piaghe,
21) desideros ëd gavesse la fam con lòn ch’a-i cascava giù da la taula dlë sgnor, fin-a ij can avnisìo a bërlicheje le piaghe.
22) Un dì ‘l pòver a l’è mòrt e j’angej a l’han portalo tra ij brass d’ Abramo.  Ëdcò lë sgnor a l’è mòrt e a l’è stait sotrà.
23) Rivà ‘nt l’ infern tra ij tòrment, a l’ha aussà j’euj e a l’ha vist da lontan Abramo e Lazaro lì davzin.
24) Alora, crijand,  a l’ha dit: “Pare Abramo, pietà ‘d mi e manda Làzaro a buté ‘nt l’eva la ponta dël dil për avnime a bagné la lenga, përchè sta fiama an tormenta….
25) Ma Abramo a l’ha rësponduje: “Fieul, arcòrdëte ch’it l’has arsèijvù ij tò beni ant la vita e Lazaro ij sò mal; ora chiel a l’è consolà e ti it ses an mes ai torment.
26) An pì, tra noi e vojàutri a l’è stait fissà ‘n grand veuit: coj che da sì a veulo passé da lì a peulo nen, e gnanca da lì a peulo nen passè da noi.
27) E chiel a l’ha replicà: -Alora pare it prego ëd mandelo a ca ‘d mè pare,
28) përché i l’hai sinch fratej. Ch’a-j avèrta, përtant ch’a ven-o nen ‘dcò lor an cost pòst ëd torment.-
29) Ma Abramo a l’ha rëspondù:- “ A l’han Mosé e ij profeta: ch’a scoto lor.-
30) E chiel: “Nò, pare Abramo, ma se quaidun dai mòrt andrà da lor, a capiran.-
31) Abramo a l’ha rëspondù: -“Se a scoto nen Mosè e ij profeta, gnanca se un avnèissa dai mòrt a sarìo convint”-.


Cap. 17
Vàjre consèj ai Dissepoj

1) A l’ha ‘ancora dit ai sò Dissepoj: -A peul capitè ch’a socedo dë scàndoj, ma guaj a chi a ven-o për colpa soa!
2) A l’è mej për chiel ch’ a-j sia butà, al còl na pera da mulin e a ven-a campà ‘nt ël mar, pitòst che scandalisé un ëd costi cit.
3) Ognidun ch’a fasa atension a sé stess! Se ‘n tò fratel a fa ‘n pecà, ruslo, ma se as pentiss, përdonlo.
4) E se a sbaglia set vòlte al dì contra ti e set vòlte at dis: I son pentì- Ti ‘t lo perdoneras”.-
5) J’apostoj a l’han dit al Signor: “Aumenta nòstra fede!”-
6) Ël Signor a l’ha rëspondù: “Se i l’avèissi ‘d fede tant come ‘n granin ëd senëvra, i podrìje dì a cost moré: “Ch’it  sij sradisà e trapiantà ‘nt ël mar” e chiel a vë scotrìja.
7) Chi ‘d vojàutri, se a l’ha ‘n serv a lauré  o larghé le fèje, a-j dirà quand a torna daj camp: “Ven subit e sèt-te a tàola?”
8) A-j dirà nen pitòst: “Preparme da mangé, tirte su le mànie e serv-me, fin-a quand mi i l’àbia mangià e beivù, e apress it mangerass e it bèiverass ‘dcò ti?
9) As ritenërà obligà vers ël servitor, përchè a l’ha eseguì j’ordin arsèjvù?
10) Parej ‘dcò vojàutri, quandi l’avreve fait tut lòn che a l’è stàit ordinà a vojàutri, i disi: “I soma ‘d serv inutil. I l’oma fait lòn che i dovìjo fé”.-
11) Ant ël viage vers Gerusalemme, Gesù a l’ha traversà la Samarìa e la Galilea.
12) Intrand an un paisòt, a-j son ëvnuje ‘ncontra des lebros, che fërmandse a distansa,
13) a l’han aussà la vos, disend : «Gesù magister, àbie pietà ‘d noi!”-
14) Pen-a a l’ha vistje, Gesù a l’ha dit: “Andè a presenteve ai prèive”. E mentre lor andasìo, a son guarì.    
15) Un ëd lor, vëdendse guarì, a l’è tornà ‘ndaré laudand Dé a vos àuta.
16) E a l’ha campasse ai pé ‘d Gesù për ringrassielo. A l’era ‘n Samaritan.
17) Ma Gesù a l’ha osservà: “A son nen ëstait guarì tuti des? E j’àutri neuv ‘ndoa a son?
18) A l’è nen trovasse chi a tornèissa a rende gloria a Dé a l’infòra ‘d còst foresté?”- E a l’ha dije:
19) “Ăuste e va, toa fede a l’ha salvate!”-
20) Anterogà daj farisej: “Quand a vnirà ‘l regn ëd Dè?”- a l’ha rëspondù:
21) “Ël regn ëd Dé - a ven nen an manera ‘d fesse noté e gnun a dirà: "Vardlo-sì" o “ vardlo là”. Përché ‘l regn ëd Dè a l’é an mes a vojàutri!”-
22) A l’ha ‘ncora dit ai Dissepoj : “A vnirà ‘n temp che i l’avreve veuja ‘d vëdde anche mach un dì dël Fieul ëd l’òm, ma i lo vëdreve nen.
23) Av diran: Vardlo- là, o vardlo-sì, andeje nen apress, andé nen.
24) Përché come në sludi, ch’a së spòsta e a brila da ‘n pòst a l’autr dël cel, così a sarà ël Fieul ëd l’òm ant ël sò dì.
25) Ma prima a l’é necessari ch’a seufra tant e a ven-a arpudià da costa generassion.
26) Come a l’è avnù al temp ëd Noè, così a sarà ant ij dì dël Fieul ëd l’òm:
27) a mangiavo, a bèivìjo, as mariavo a sposavo na dòna o n’òmo, fin-a al dì che Noé a l’è intrà ant l’arca e a l’è vnùje ‘l diluvi e a l’ha faje meuire tuti.
28) Come a l’è capità ‘dcò al temp ëd Lot: a mangiavo, a bèivìjo, a compravo, a vendijo, a piantavo, a costruìjo;
29) Ma ‘nt ël dì che Lòt a l’è surtì da Sòdoma, a piuvìja ‘d feu e sofro dal cel e a l’ha faìje meujre tuti.
30) Parèj a sarà ant ël dì che ‘l Fieul ëd l’òm as rivelerà.
31) Ant col dì, chi as troverà an sla trassa, se soe còse a son ant ëcà, ch’a cala nen giù a pieje; parej chi as troverà ‘nt ël camp, ch’a torna nen andaré.
32) Arcordeve dla fomna ‘d Lòt.  
33) Chi a sërcherà ‘d salvé soa vita, a la përdrà, chi anvece a la perd, la troverà.
34) Iv diso: ant cola neuit doi as troveran ant un sol let: un a vnirà pià e l’àutro lassà;
35) doe dòne a staran a maciné ant l’istess pòst: una sarà pijà e l’àutra lassà”-
36) Alora ij Dissepoj a l’han ciamaje: “Andoa, Signor?”- E Chiel a l’ha dije: “Andoa a-i sarà ‘l cadaver, là as raduneran ëdcò ij voltor”.-


Cap. 18
Orassion, richëssa e sequenza
La parabola dël giudes disonest e dla vidoa

1) Peui a l’ha dit na parabola sla necessità ‘d preghé sempre sensa strachesse.
2) “A -i era ‘nt na sità un giudes, ch’a l’avìa nen tëmma ‘d Dè e nen riguard për gnun.
3) Ant cola sità a-i era ‘dcò na vidoa, ch’andasìa da chiel  e a-j disìa: “Fame giustìssia contra mè avversari.-“
4) Për un pò ‘d temp chiel a l’ha nen vorsù, ma peui a l’ha dit tra chiel: Anche se i tëmmo nen Dé e i l’hai nen rispet për gnun,
5) dato che sta vidoa a l’è così nojosa, jë faraj giustissia, përché a ven-a pi nen continuament a sgonfieme”.
6) E ‘l Signor a l’ha dit: “ I l’eve sentù còsa a l’ha dit ël giudes disonest.
7) E Dé a farà nen giustissia ai sò privilegià ch’a crìjo dì e neuit vers Chiel, e a-j farà speté a longh?
8) Iv diso ch’a farà subit giustissia a lor. Ma ‘l Fieul ëd l’òm, quand a vnirà, a troverà la fede ‘n sla tèra?”-


La parabola dël fariseo e dël publican.

9) A l’ha dit ancora sta parabola për cheidun ch’a chërdìa d’esse giust e a dispresiava j’àutri.
10) Doi òmo andasìo su al Tempi a preghé: un a l’era fariseo e l’àutr publican.
11) Ël fariseo, stand an pé, a pregava parej tra ‘d chiel, Ò Dé, it ringrassio përché i son nen come j’àutri òmo, lader, ingiust, adulter e gnanca come cost publican.
12) I digiun-o doe volte la sman-a e pago le decime ‘d lòn ch’i possedo.
13) Ël publican anvece, ch’a ‘era fërmasse ‘n pòch pi lontan, a ‘ncalava gnanca aussé j ’euj al cel, ma as batìa lë stòmi disend: “Òh Dé, abi pietà ‘d mi pecator”.
14) Mi iv diso: cost-sì a l’è tornasne a soa ca giustificà, a diferensa ‘d l’àutr, përché chi as vanta a sarà umilià e chi a s’umìlia a sarà esaltà”.


L’intrada ‘nt ël regn ëd Dè

15) A-j presentavo ‘dcò le masnà përché a-j carëssèjssa, ma ij Dissepoj, vëdend sòn aj rusavo.
16) Alora Gesù a l’ha faje vnì anans e a l’ha dit: “Lassé che ij cit a ven-o da mi e alontaneje nen, përché, chi a l’è come lor, a possed ël regn ëd Dé.
17) An verità iv diso: chi a veul nen ël regn ëd Dé come ‘n cit, a peul nen ìntreje”.-
18) Na përson-a ‘d riguard a l’ha ‘nterogalo: “Magister brav, còsa devo fé për avej la vita eterna?”-
19) Gesù a l’ha rësponduje “Përché t’am dise brav? Gnun a l’è brav, se ne un sol, Dé.
20) Ti ‘t conòssi ij comandament: Nen fé adulteri, nen massé, nen robé, nen testimonié ‘l fauss, onora tò pare e toa mare”.-
21) Col-lì a l’ha dit: “- Tut son l’hai falo fin da quand i j’ero giovo”.-
22) Sentend son, Gesù a l’ha dit: “- Na còsa sola ‘ncora at manca: vend tut lòn ch’it l’has, e dàjlo ai pòver e ‘t l’avras un tesòr ant ël cel e peui, ven-me da- press”.-
23) Ma chiel, sentend ëste paròle, a l’è vnu ‘d cativ umor, përché a l’era tant ësgnor.
24) Gesù, notand soa tristëssa, a l’ha dit: “Come a l’è dificil, për coj ch’a possedo richësse intré ant ël regn ëd Dé.
25) A l’è pì facil për un gamel passé për l’euj ëd n’uja che për në sgnor intré ‘nt ël regn ëd Dé”.-
26) Coj ch’a scotavo a l’han dit: “-Alora chi a podrà esse salvà”?-
27) A l’ha rëspondù: “Lòn ch’a l’è nen possibil a j’òmo, a l’è possibil a Dé”.-
28) Pietro alora a l’ha dit: “Noi l’oma lassà tute nòstre còse e i l’oma seguite”.-
29) E Chiel a l’ha rëspondù:-“ An verità iv diso: a-i è gnun ch’a l’àbia lassà ca, fomna ò fratej genitor o fieuj për ël regn ëd Dé,
30) ch’arsèjva nen motobin ëd pì ant ël temp present e ‘nt la vita eterna, quand ël temp a vnirà”.-
31) Peui a l’ha pijà con Chiel ij Dodes e a l’ha dije: “Noi andoma a Gerusalemme, e tut lòn ch’a l’è sta scrit daj profeta a riguard al Fieul ëd l’òm as realizzerà.
32) A sarà consegnà ai pagan, schèrgnà, maltratà, a jë spuvëran adòss e
33) aprèss d’avèjlo flagelà, a lo massëran e ‘l ters dì arsussiterà”
34) Ma lor a l’han nen capì gnente ‘d tut sòn; col parlé a l’era dificil për lor e a capìjo nen lòn che Chiel a l’avìja dit.
35) Mentre a s’avsinava a Gérico, un bòrgno a l’era setà a ciamé l’elemòsina long la stra.
36) Sentend passé la gent a l’ha ciamà còsa a sucedìja.
37) A l’han rësponduje: -“A passa Gesù, ël Nazaren”;-
38) alora a l’ha ‘ncaminà a crijé:-“ Gesù, fieul ëd Davide abi pietà ‘d mi”.-
39) Coj ch’a marciavo dë dnans a lo rusavo për felo ste ciuto, ma Chiel a continuava ancora pì fòrt: “Fieul ëd Davide, abi pietà ‘d mi!”-
40) Gesù alora a l’è fërmasse e a l’ha ordinà ch’a -i lo avzinéisso. Quand a l’ha avulo dnans a l’ha  ciamaje:
41) "Cosa ‘t veuli ch’i fasa për ti?” Chiel a l’ha rëspondù: “Signor, che mi peussa avej la vista!”-
42) E Gesù a l’ha dije: -“Che ‘t l’àbje torna la vista! Toa fede a l’ha salvate!”-
43) Subit a l’ha vist e a l’ha ‘ncaminà a seguilo lodand Dé. E tut ‘l pòpol, vedend ësto miracol, a l’ha dà lode a Dé.


Cap. 19
Gesù a sta për finì ‘l viagi vers Gerusalemme
L’ancontr con Zacheo

1) Intrà an Gerico, a travërsava la sità
2) A l’improvis, n’òm ch’as ciamava Zacheo, cap dij pubblican e sgnor,
3) a sërcava ‘d vëdde chi a l’era Gesù, ma a riussìa nen për tuta cola gent, e chiel a l’era cit dë statura.
4) Alora a l’ha fait na corsa dnans a la gent e a l’è montà sna gròssa pianta, un sicòmòrò dato che a duvìa passè da lì.
5) Quand a l’è rivà sël pòst, Gesù a l’ha aussà lë sguard e a l’ha dije: -“ Zacheo, cala giù subit, përché ancheuj i devo fërmeme a toa ca”.-
6) Subit a l’è calà e a l’ha arsèivulo tut content.
7) Vëdend lòn, tuti a mormoravo: “a l’è andàit alogé ‘nt la ca d’un pecator!»
8) Ma Zacheo, a l’é aussasse, a l’ha dit al Signor; “Ecco, Signor, mi i dago la metà dij mé possediment ai pòver e, se i l’hai frodà quajdun, rëstituisso quatr vòlte tant”.-
9) Gesù a l’ha rësponduje: -“Ancheuj la salvëssa a l’è intrà ant costa ca, përché ‘dcò chiel a l’è fieul d’Abramo.
10) Ël Fieul ëd l’òm an efet a l’è vnù a sërché e a salvé lòn ch’a l’era përdù”. La parabola dël re, dle min-e e dij serv
11) Mentre lor a stasìo a scotè ste còse, Gesù a l’ha ‘ncora dit na parabola, përché a l’era visin a Gerusalemme e lor a chërdìo che ‘l regn ëd Dè s dovèissa manifestesse da ‘n
moment a l’àutr.
12) Alora a l’ha dit: “N’òm, nòbil ëd dissedensa, a l’è partì për un pais lontan për arsèive ‘l titol ëd  re peui artorné.
13) Ciamà, des dij servitor, a l’ha consegnaje des min-e disend: -anvestijë fin-a a mè artorn.-
14)Ma ij sò compaisan a l’odiavo e a l’han mandaje darè n’ambassador a dije: "I voroma nen che chièl a ven-a a regné su noi”.-
15) Quand a l’è artornà, dòp avèj avù ‘l tìtol da re, a l’ha fait ciamé ij servitor për vëdde vàire a l’avìo guadagnà con ij sòld ch’ a l’avìa daje.
16) A l’è presentasse ‘l prim e a l’ha dit: "Signor, toa min-a a l’ha frutà àutre des min-e”.-
17) -Bin- a l’ha dije- brav servitor, dato che it ses fidate ant ël pòch, it arsèive la potestà su des sità.
18) Peui a l’é presentasse ’l second e a l’ha dit: “Toa min-a Signor, a l’ha frutà àutre sinch min-e”.-
19) Edcò a cost-sì a l’ha dije: Ti ‘t saras ëdcò cap ëd sinch sità.-
20) A l’é vnùje peui ‘dcò l’àutr e a l’ha dit:-Signor, varda-sì toa min-a, i l’hai tenula stërmà ‘nt un fassolet;
21) i l’avìo paura ‘d ti, ch’it ses n’òm sever e pìja lòn ch’it las dame ‘n depòsit e cheuj lòn ch’it l’has nen sëmnà.-  
22) A l’ha rëspondùje: - Da toe stesse paròle it giudico, serv cativ! It savìje ch’i son n’òm sever, ch’i pìjo lòn ch’i l’hai nen butà ‘n depòsit e cheujo lòn ch’i l’hai nen sëmnà:
23) përché alora, it l’has nen consegnà ij mè sòld a na banca? A mè artorn i l’avrìo ‘dcò pijà j’interess.-
24) A l’ha peui dit ai present:- Gaveje la min-a e déjla a col ch’a n’ha des!
25) A l’han rësponduje: -Signor, a l’ha già des min-e!-
26)-Iv diso: “a chi a l’ha, sarà dà; ma a chi a l’ha nen, a sarà gavà ‘dcò lòn ch’a l’ha.
27) E coj nemis ch’a vorìjo nen che mi i fussa sò re, menémje sì e masseje dnans a mi”.-  
28) Dit sòn, Gesù a l’ha continuà sò viage montand vers Gerusalemme.


Gesù a intra ‘n Gerusalemme

29) Quand a l’è stait vsìn a Betfage e a Betania, davsin a la montagna dj’ Olivi, a l’ha mandà doi Dissepoj, disend:
30) Andé ant la borgà dë dnans; intrand, i trovereve ‘n cavalin lijà, ch’a a l’ha ‘ncora mai portà gnun; dëslijelo e menelo sì.
31) E se quaidun av ciamerà:- Përché i lo dëslije? I rëspondreve parej: “Ël Signor a n’ha bzogn”.
32) J’incaricà a son andait e a l’han trovà tut come a l’avìa dit.
33) Mentre a disgropavo ‘l cavalin ij padron a l’han dit: “Përché i disgropi ‘l cavalin?”-
34) Lor a l’han rëspondù:-“Ël Signor a n’ha bzògn”.-
35) A l’han menalo alora da Gesù e, campà ij sò mantej sël cavalin, a l’han fait montè ‘nsima Gesù.
36) Man-man che Chiel andasìa anans, a slargavo ij mantej ‘n sla stra.
37) A l’ero già visin a la calà dla montagna dj’ Olivi quand tanta gent unìa ai Dissepoj, a esultava, cominsand a laudé Dé crijand, për tuti ij mìracoj ch’a l’avìo vist disend :
38) "Benedet col ch’a ven, ël re, ant ël nòm dël Signor. Pas an cel e glòria ‘nt ël pì aut dij cej!”-



39) Chèich farisej tra tuta cola gent a l’ha dije: “Magister, rusa ij tò Dissepoj”.
40) Ma Chiel a l’ha rëspondù: “Iv diso che, se lor a staran ciuto, a parleran le pere”.-
41) Quand a l’è stait vsin, as vëddìa già la sità, a l’ha piorà su chila, disend :
42) “Se it l’avèissi capì ‘dcò ti, ant cost dì, lòn ch’a serv për toa pas! Ma adess a l’é già stërmà ai tò euj.
43) A vniran ij dì për ti che ij tò nemis t’avilupran con ëd trincee, at circonderan e a të strenzeran da tute le part;
44)  a dëmoliran ti e ij tò fieuj drinta ‘d ti, e a lassëran nen an ti pera su pera, përché it l’has nen arconussù ‘l temp che it ses ëstaita visità”.
45) Intrà peui ‘nt ël tempi, a l’ha ‘ncaminà a mandè vìa ij venditor disend:
46) -“ Sta scrit: Mia ca sarà ca ‘d preghiera. Ma vojàutri i l’eve fane na caverna ‘d lader!”-
47) Ogni dì a mostrava ant ël tempi. Ij prèivi ‘d livel soperior e je scribi a sërcavo ‘d felo meuiri e ‘dcò ij pì autorevol dël popol;
48) ma a savìo nen come fé, përché tut ël popol a pendìa dai sò laver ëscotandlo.


Cap. 20
La parabola dij coltivator ëd la vigna e quàich contrarietà

1) Un dì, mentre a istruìa ‘l pòpol ant ël tempi e anonsiava la paròla ‘d Dé, a son avzinasse ij Prèjvi ‘d livel superior e jë scribi con j’ ansian e a son rivolgiusse a Chiel, disend:
2) “Dine con che autorità it fas ëste còse ò chi a l’ha date st’autorità”.-
3) E Gesù a l’ha rëspondùje: “Iv farai ‘d cò mi na domanda e vojàutri devi rëspondme:
4) Ël batesim ëd Giovan a vnisìa dal cel o da j’òmo?-
5) Alora lor a discutijo tra ‘d lor:- Se disoma: dal cel, a rëspondrà: përché i l’eve nen chërduje?
6) E se disoma: da j’òmo, tut ël pòpol a lapiderà noi, përché a l’è convint che Giovan a l’è ‘n profeta”.-
7) A l’han rëspondù alora ‘d nen savèjlo.
8) E Gesù a l’ha dije:-“ Gnanca mi iv diso con che autorità i faso ste còse”.-
9) Peui a l’ha ‘ncaminà a dì al popol sta parabola: “N’òm a l’ha piantà na vigna, a l’ha afidala ad coltivator e a l ‘è andasne lontan për tant temp.
10) A sò temp, a l’ha mandà ‘n servitor da coj coltivator përché a-j dèjsso na part dël racòlt ëd la vigna. Ma ij coltivator a l’han batulo e a l’han rimandalo a man veuide.
11) A l’ha mandà n’àutr servitor, ma lor a l’han ëdcò batù cost-sì, a l’han insultalo e a l’han rimandalo a man veuide.
12) Peui a l’ha mandane ‘n ters, ma ‘dcò cost a l’han ferilo e a l’han mandalo via.
13) Alora ‘l padron ëd la vigna a l’ha dit: Còsa i devo fé? I mandrai mè fieul ùnich; forse a l’avran rispet për chiel.
14) Quand a l’han vistlo, ij coltivator a l’han dit tra ‘d lor: -Chiel-sì a l’è l’erede. Massomlo e parèj l’eredità a sarà nòstra.-
15) E a l’han mandalo fòra dla vigna e a l’han massalo. Còsa  a farà mai, a costi-sì ël padron ëd la vigna?
16) A vnirà e a mandrà a mòrt coj coltivator, e la vigna a l’afidrà ad àutri”.- Ma lor sentend sòn, a l’han dit: “Ch’a sìa mai!”-
17) Alora Chiel a l’ha voltasse vers lor e a l’ha dit: Cosa a veul dì, alora, lòn ch’a l’è scrit: “La pera che ij costrutor a l’han ëscartà a l’è diventà na testà d’àngol?”
18) Chiunque a rubaterà su cola pera as farà tant mal e a chi la pera a-j cascrà adòss, a lo farà a tòch”.
19) Jë scribi e ij prèive d‘livel superior a l’han sërcà alora ëd buteje le man adòss, ma a l’han avù paura dël pòpol.  A l’avìo capì che cola paràbola a l’avìa dila për lor.
20) A l’han butasse’n osservassion, a l’han mandà d’informator ch’a fèjsso finta d’esse ‘d person-e oneste, për ciapelo an eror, ant soe paròle e peui consegnelo a j’autorità e a la decision dël governator.



21) Costi a l’han anterogalo: “Magister, noi i i soma al corent  che ‘t parle e ‘t mostre con retitudine e ‘t guarde nen an fàcia a gnun, ma ‘t mostri second verità la stra ‘d Dé.
22) A l’è lécit ò nò, che noi pagoma le taje a Cesare?-
23) Ma Chiel, rendendse cont ëd la malìssia ‘d lor a l’ha dit:
24) "Feme vëdde na moneda : ëd chi a l’é la figura e l’iscrission?”  A l’han rëspondù: “ Ëd Cesare”-
25) E Chiel a l’ha dit:-“ Alora rendi a Cesare lòn ch’a l’è ‘d Cesare e a Dé, lòn ch’a l’è ‘d Dé”.-
26) Parej a l’han nen podù pielo an eror dë dnans al pòpol e, stupì ‘d soa risposta, a son sta ciuto.
27) Apress a son avzinasse a Chiel chèich saducej, ch’a negavo la risuression e a l’han faje sta domanda:
28) “Magister, Mosé a l’ha prescrivune: -Se a quaidun a meuir un fratel ch’a l’è sposà, ma sensa fièuj, sò fratel ch’as pija la vidua e a daga dissendensa a sò fratel.
29) Alora a-j ero set fratej: ël prim dòp d’avèjsse sposà, a l’é mòrt sensa fieuj.
30) Alora a l’ha pijàla ‘l second e
31) peui ‘l ters e parèj tuti  set e son mòrt tuti sensa lassé ‘d fieuj.
32) A la fin a l’è mòrta ‘dcò la dòna.
33) Sta dòna alora, ant la risuression, ëd chi a sarà sposa? Dato che tuti set a l’han avula për sposa?”-
34) Gesù a l’ha rëspondù: “Ij fieuj ëd cost mond-sì a pijo la sposa e a pijo l’òmo;
35) ma coj ch’a son giudicà degn ëd l’avnì e dla risuression daj mòrt, a pijo pì nen né dona né òm;
36) e gnanca a peulo pì nen meuire, përché a son uguaj a j’angej e, dato ch’a son fieuj dla risuression, a son fieuj ëd Dè.
37) Che peui ij mòrt a risòrgio, a l’ha dilo ‘dcò Mosé a propòsit dël  “ronzé”, quand a ciama ‘l Signor :Dé d’Abram, Dé d’Isach e Dè ‘d Giàcòbe.
38) Dè a l’è nen Dè dij mòrt, ma dij viv, përché tuti a vivo për Chiel”.
39) Alora certi scribi a l’han dit: “Magister, it l’has parlà bin”-.
40) E a s’ancalavo pi nen ëd feje gnun-e domande.
41) Chiel peui a l’ha dije: "Come mai a diso che ‘l Crist a l’è fieul ëd Davide,
42) se Davide stess, ant ël liber dij Salm a dis: “Ël Signor a l’ha dit al mè Signor sed-te a la mia drita,
43) për tant che mi i buta ij nemis come sgabel ai tò pé?
44) Davide alora a lo ciama Signor; come a peul esse sò fieul?”-
45) E mentre tut ël pòpol a scotava, a l’ha dije ai Dissepoj:
46) “Atension a jë scribi, che a-j piass passegé con le veste longhe e a veulo esse salutà an sle piasse, avèj ij prim pòst ant le sinagòghe e ij primi pòst ai disné;
47) a divoro le ca dle vidoe e fan chërde ch’a fan ëd longhe orassion. Lor arsèiveran na condana pì severa.-


Cap. 21
Ël discors su j’ùltim temp

1)Aussà j’euj, a l’ha vist chèich ësgnor ch’a campavo soe oferte ant ël tesòr.
2) A l’ha vist ëdcò na vidoa pòvra, che a-i campava doe monede
3) e, a l’ha dit:-“ An verità iv diso: sta vidoa pòvra, a l’ha butà pì che tuti.
4) Tuti costi-sì, an efet, a l’han butà come oferta na part dël tròp, costa ‘nvece, ant la soa miseria, a l’ha dà tut lòn ch’a l’avìa për vive”.-
5) Mentre chèidun a parlava dël tempi e dle bele muraje e dle donassion votive ch’a lo adornavo, a l’ha dit:-“ A vniran ëd dì che ‘d tut lòn che i vëdde ‘d bel, a-i rësterà nen pera su pera ch’a ven-a nen ësterminà.
7) A l’avìa ciamaje: “Magister, quand a sucedërà tut sòn e qual a sarà ‘ l segn ch’ a sta për succedi?”-
8) A l’ha rëspondù: "Vardè ‘d nen lasseve ambrojé. Tanti a vniran sota mè nòm disend: Son mi, e ‘l temp a l’è visin. Andeje nen apress.
9) Quand i sentireve parlé‚ ‘d guère e’d rivolossion, spaventeve nen. A devo. an efet, succedi prima stè còse, ma a sarà nen subit la fin”.-
10) Peui a l’ha dit a lor: «As soleverà pòpol contra pòpol e regn contra regn,
11) e a-i saran da ‘n pòst a l’àutr ëd teramòt, carestìe e pestilense; a-i saran ëdcò d’aveniment tremendi e ‘d grandi segn dal cel.
12) Ma prima ‘d tut sòn, a butran le man su vojàutri, av perseguiteran consegnandve a le sinagòghe e a le përzon, rabastandve dnans ai re e ai governator a causa ‘d mè nòm.
13) Sòn a darà ocasion ëd rende testimoniansa.
14) Buteve bin an ment ëd nen prepareve prima vòstra difèisa.
15) Mi iv daraj lenga e sapiensa; an manera che tuti ij vòstri nemis a podran nen resìsti, ne contrabati.
16) I sareve tradì fin-a dai vòstri genitor, dai fratej, dai parent e da j’amis, e a masseran chèidun ëd vojàutri;
17) sareve odià da tuti a causa dël mè nòm.
18) Ma gnanca ‘n cavej ‘d vòstra testa a sparirà.
19) Con la vòstra përseveransa salvereve vòstre ànime.



20) Ma quand i vëdreve Gerusalemme circondà da j’esercit, dovreve savej alora che soa fin a sta për vèn-i.
21) Alora coj ch’as treuvo ant la Giudea, ch’a scapo vers le montagne, coi ch’a son drinta la sità, ch’a së slontan-o e coj ch’a son an campagna, ch’a torno nen ant le sità;
22) a saran an efet giornà ëd vendëtta, përché tut lòn ch’a l’è stait scrit a s’avera.
23) Guài a le dòne ch’a speto e a dan ël lait an coj dì, përché a-i sarà maleur ant ël pais e ‘d ràbia contra sto pòpol.
24) A caschëran a fil dë spa e a saran menà perzoné tra tuti ij pòpoj: Gerusalemme a sarà pistà dai pagan fin-a quand ij temp dij pagan a saran finì:
25) A-i saran ëd segn ant ël sol, ant la lun-a e ant le stèile e sla tèra magonà dij pòpoj an afann për ël fracass dël mar e dj’onde,
26) mentre j’òmo a meuriran për la paura spetand còsa a sucederà ‘n sla tèra. Le potense dij cej, an efet, a saran scombussolà.
27) Alora a vedran ël Fieul ëd l’òm ëvnì su na nùvola con potensa e gran glòria.
28) Quand a ‘ncamineran a succede ste còse, ausseve e aussé la testa, përché vòstra liberassion a l’è davzin”.-
29) E a l’ha dije nà parabola: “Guardé ‘l fiché e tute le piante:
30) quand a buto già, guardandje, vojàutri i capissi da soj che l’istà a s’avzin-a.
31) Parej ëdcò, quand i vëdreve capité ste còse devi savej che ‘l regn ëd Dé a l’è davzin.
32) An verità iv diso; a passerà nen sta generassion fin che tut sòn a sìa capità
33) Ël cel e la tèra a passeran, ma mie paròle a passeran nen.
34) Sté bin atent che vòstri cheur a divento nen pesant sghèirand tut, anciocandve, e pien d’afan për vive e che col dì a peussa nen rubateve adòss a l’improvis;
35) come ël lass a peul ciapé an tràpola tuti coj ch’a vivo ‘n sla facia dla tèra.
36) Vijé e preghé tuti ij moment për avej la fòrsa d’evitè tut lòn ch’a peul capiteve ëd podej avnì dnans al Fieul ëd l’òm”.-
37) Ant la giornà a mostrava ant ël tempi; ëd neuit a surtìa e a passava la neuit sla montagna dj’ Ulivi.
39) E tut ël pòpol a vnisìa da Chiel ëd matin bonora ant ël tempi për ëscotelo.


Cap. 22
Ël racont ëd la Passion

1) A s’avzinava la festa dj ‘«Azimi »(pan sensa lievit) ciamà Pasqua,
2) e ij prèivi ‘d livel superior e jë scribi a sërcavo ‘d come fé për ëslontanelo, përché a l’avìo paura dël pòpol.
3) Alora Satana a l’è intrà an Giuda, ciamà Iscariota, ch’a l’era tra ij dodes.
4) E chiel a l’è andait a dëscute con ij prèive ‘d livel soperior e ij cap ëd le guardie sla manera ‘d consegnelo ant le man ëd lor.
5) Lor a son ëstà content e a l’han butasse d’acòrdi ‘d déje ‘d sòld.
6) Chiel a l’è stait d’acordi e a sërcava l’ocasion giusta  per consegnelo a lor, dë stërmà dal popol.



Ij preprativ për la Pasqua e l’ùltima Sin-a ‘d Gesù

7) A l’è rivà ‘l dì dj’ Azim, quand as dovìja sacrifiché la vìtima ‘d Pasqua.
8) Gesù a l’ha mandà Pietro e Giovan disend: “Andé a preparé për noi la Pasqua për podej mangé”.-
9) A l’han ciamàje:-“Andova ‘t veuli ch’i la preparoma?”-
10) E Chièl a l’ha rëspondù:-“ Pen-a intrà ‘n sità, v’ vnirà ‘ncontra n’òm ch’a pòrta na bròca d’eva. Seguilo ‘nt la ca ‘ndoa a intrerà
11) e i direve al padron ëd ca: “Ël Magister at dis “Andova a l’è la sala për podèj mangé la Pasqua con ij mè Dissepoj?”-
12) Chiel av mostrerà na sala al pian superior, granda e adobà; là preparé”.-
13)Lor a son andait e a l’han trovà tut come a l’avìa dije, e a l’han preparà la Pasqua.
14)Quand a l’è rivà ‘l moment, a l’ha pià pòst a tàula e j’apòstoj con Chiel,
15) e a l’ha dit:-“ I l’hai desiderà tant ëd mangé sta Pasqua con vojàutri, prima dla mia passion,
16) përché iv diso: i la mangërai pi nen, fin-a quand as realizzerà ant ël regn ëd Dé.
17) E, pijà ‘n càles, a l’ha rendù grassie e a l’ha dit: “Pièlo e felo passé tra vojàutri,
18) përché iv diso: da cost moment i bevrai pì nen dël frut ëd la vis, fin-a quand a vnirà ‘l regn ëd Dé.
19) Peui, pijà ‘n pan, a l’ha ringrassià, a l’ha rompulo a tòch e a l’ha dalo a lor disend: Cost a l’è ‘l mé còrp, ch’a l’è dà për vojàutri fè sòn an mia memòria”.
20) A la stessa manera, apress d’ avèj sinà, a l’ha pijà ‘l càles disend: “Cost càles a l’è la neuva aleansa ‘nt ël mè sangh, ch’a ven versà për vojàutri.
21) Ma ecco, la man ëd chi am tradis a l’è con mi, an sla taula.
22) Ël Fieul ëd l’òm as na va, second lòn ch’a l’é stabilì ; ma guài a col òm dal qual Chiel a sarà tradì !”-
23) Alora lor a l’han ancaminà a fesse ‘d domande un con l’àutr chi tra ‘d lor a l’avrìa fait na còsa parej?
24) A l’è ausasse ‘dcò na dìscussion, chi ‘d lor a podìja esse considerà ‘l pì grand.
25)Chiel a l’ha dit :-“ Ij re dle nassion a-j goèrno e coj che a l’han ël comand su ‘d lor as fan ciamé benefator.
26) Për vojàutri però a sìa nen parèj, ma chi a l’è ‘l pì grand tra vojàutri ch’a diventa come ‘l pì cit, e chi a comanda, come col ch’a serv.
27) An realtà chi a l’è ‘l pì grand, chi a sta a taula o chi a serv? A l’è nen fòrse col ch’a sta a taula? Epure mi stago an mes a vojàutri come col ch’a serv.
28) Vojàutri i seve coj ch’a l’han perseverà con mi ant le preuve;
29) e mi preparo për vojàutri ‘n regn, come ‘l Pare a l’ha prëparà për mi,
30) perché i peussi mangé e bèjve a mia mensa ant ël mè regn e iv setereve an trono a giudiché le dodes tribù d’Israele.
31) Simon, Simon, ecco: Satana a l’ha sercave për passeve a lë siass;
32) ma mi i l’hai pregà për ti, përché a ven-a nen a meno toa fede; e ti na vòlta pentì conferma ij tò fratej”.-
33) E Pietro a l’ha dije:-“ Signor, con ti i son pront a ‘ndé ‘n perzon e a la mòrt”.-
34) A l’ha rësponduje:-“ Pietro, mi it diso: ancheuj a canta nen ël gal prima che ti, për tre vòlte, it l’àbie negà ‘d conòsme”.-
35) Peui a l’ha dit: "Quand i l’hai mandave sensa borsa, né sacapan, né sàndaj, a l’é mancave forse quaicòsa?” A l’ha rëspondùje: “Gnente”.-
36) E Chiel a l’ha dit:-“ Ma, adess, chi a l’ha na borsa, ch’a la pija, e ‘dcò ‘l sacapan; chi a l’ha nen na spa, ch’a venda ‘l mantel e as na compra un-a.
37) Përché iv diso: a dev realisesse an mi sta paròla dla Scrittura: E a l’è stait calcolà tra ij malfator. An efet tut lòn ch’am riguarda a va a la fin”.-
38) E lor a l’han dit:-“ Signor, varda-sì doe spa”. Ma Chiel a l’ha rëspondù:-“ Basta!”-



L’orassion ëd Gesù a la montagna dj’Ulivi e ‘l sò arest

39) Surtì, a l’è andasne, come ‘l sòlit, a la montagna dj’Ulivi; e ‘dcò ij Dissepoj a l’han seguilo.
40) Rivà ‘n sël pòst, a l’ha dit:-“ Preghè, për nën intré an tentassion”.-
41) Peui a l’é alontanasse da lor quasi ‘n tir ëd pera e anginojasse, a pregava:
42) “Pare, s’it veuli, slontan-a da mi sto càles! Ma a sìa nen fàita la mia, ma la toa volontà”.
43) A l’è aparìje alora n’angel dal cel a confortelo.
44) Ciapà dal magon, a pregava pì angossà e sò sudor a diventava come stisse ‘d sangh ch’a cas-cavo për tèra.
45) Peui, aussasse da l’orassion, a l’é andait dai Dissepoj e a l’ha trovaje ch’a durmìjo për la tristëssa.
46) A l’ha dije: -“Përché i deurmi? Ausseve e preghé për nen intré an tentassion”.-
47) Mentre Chiel a parlava ancora, ecco  ‘n baron ëd gent; dnans a-i-era col ch’as ciamava Giuda, un dij dodes, e a l’è avzinasse a Gesù për baselo.
48) Gesù a l’ha dìje: -“ Giuda, con ën basin it tradissi ‘l Fieul ëd l’òm”?-
49) Alora coj ch’a-i ero con chiel, vëdend lòn ch’a stasìa për succedi, a l’han dit: “Signor, dovoma colpì con la spà?”-
50) E un ëd lor a l’ha colpì ‘l serv dël prèjve ‘d livel superior e a l’ha dëstacàje l’orìja drita.
51) Ma Gesù a l’è ‘ntërvenù, disend:-“Lassé pèrde, basta parèj!” E, tocandje l’orìja, a l’ha guarìlo.
52) Peui Gesù a l’ha dit a coj ch’a l’ero vnìje contra, ij prèjve ‘d livel superior, ij cap ëd le guardie dël tempi e ansian: “I seve vnù con dë spa e ‘d baston come contra ‘n brigant?”-
53) Tuti ij dì i-j’ero con vojàutri ant ël tempi e i l’eve nen stendù le man contra ‘d mi; ma costa a l’è  l’ora vòstra e cola  dla fòrsa dle tenebre!”


Ël rinegament ëd Pietro

54) Dòp avèjlo pijà, a l’han menalo via e a l’han falo ‘ntré ‘nt la ca dël prèive ‘d livel superior. Pietro a lo seguìja da lontan.
55) Dato ch’a l’avìo viscà ‘n feu an mes a la cort e a l’ero setasse antorn, ‘dcò Pietro a l’è setasse an mes a lor.
56) Vëdulo setà aranda al feu, na serva, fissandlo, a l’ha dit: “Ëdcò cost-sì a l’era con Chiel”.-
57) Ma chiel a l’ha negà disend: “Òh dòna, i lo conòsso nen!”-
58) Subit dòp, n’àutr a l’ha vistlo e a l’ha dit: “Ëdcò ti ‘t ses un ëd lor!» Ma Pietro a l’ha rëspondù: “Nò, i lo son nen!”
59) Passà n’ora su për giù, n’àutr a ‘nsistìa: “A l’è vera, ‘dcò cost-sì a l’era con Chiel; an efet a l’è ‘n Galileo”.-
60) Ma Pietro a l’ha dit: “Oh òmo, i sai nen lòn ch’it disi”. E ant col moment, mentre a parlava ‘ncora, un gal a l’ha cantà.
61) Alora ‘l Signor, voltandse, a l’ha guardà Pietro e Pietro a l’ha ‘rcordasse dle paròle che ‘l Signor a l’avìa dije:-“Prima che ‘l gal a canta, ancheuj, t’am arnegheras tre vòlte”.-
62) E surtì fòra, e l’è s-ciopà a pioré con tanta amarëssa.

Gesù a l’è menà dnans al Sinedrio

63) Ant col fratemp j’òmo ch’a l’avìo ‘n custodia Gesù, a lo schèrnìjo e lo batìo,
64) a lo bindavo e a -j disìo: -“ Anduvin-a chi a l’ha colpite? E tanti àutri nòm a disìo contra Chiel.
66) Pen-a a l’è fasse dì, a l’è riunisse ‘l consèj dj’ansian dël pòpol, con ij prèjvi ‘d livel superior e jë scribi, a l’han menalo dnans al Sinedrio e a l’han dije:
67) “Se ti ‘t ses ël Crist, dìslo a noi”.- Gesù a l’ha rëspondù: “Anche se iv lo diso, im chërde nen;
68) se v’anterogo, im rëspondi nen
69) Ma da cost moment-sì ël Fieul ëd l’òm as seterà a drita dla potensa ‘d Dé”.-
70) Alora tutti a l’han dit fòrt: “Ti alora it ses ël Fieul ëd Dé?» E Chiel a l’ha dije: “Lo disi pròpi vojàutri: Mi, i lo son!”-
71) A l’han rëspondù: “Che testimoniansa i voroma ancora? I l’oma sentulo tuti noi da soa boca!”-


Cap. 23
Ël process ëdnans a Pilato

1) Tuta l’assemblea a l’è aussasse, a l’han menalo da Pilato.
2) e a l’han comensà acuselo: "I l’oma trovà chiel-sì ch’agitava nòstr pòpol, ampedìja ‘d paghé le tasse a Cesare e a disìa d’esse ‘l Crist Re”.-
3) Pilato a l’ha ‘nterogalo: “It ses ti ‘l Re dij Giudé?” E Chiel a l’ha rëspondù: “Ti ‘t lo disi”.-
4) Pilato a l’ha dit ai prèjve ‘d livel superior e a la gent: “I treuvo gnun-e colpe an cost’òm”.-
5) Ma lor ansistìo: “Chiel-si a soleva ‘l pòpol, mostrand pér tuta la Giudea apress d’avèj ancaminà da la Galilea, fin-a sì”.-
6) Sentì sòn, Pilato a l’ha ciamà s’a l’era ‘n galileo
7) e, savù ch’a fasìa part ëd la giurisdission d’Eròde, a l’ha mandalo da Eròde che ant coj dì as trovava ‘dcò chiel a Gerusalemme,
8) Vëdend Gesù, Eròde a l’ha ‘rlëgrasse tant, përché da temp a desiderava ‘d vëdlo për avèjne sentù parlé e a sperava ‘d vëdde quàich miracoj fait da Chiel.



9) A l’ha ‘nterogalo con tante domande, ma Gesù a l’ha nen rëspondùje.
10) A-i ero là ‘dcò ij prèive ‘d livel superior e jë scribi, e a lo acusavo con insistenza.
11) Alora Eròde, con ij sò soldà, a l’ha ‘nsultalo e schërnilo, peui a l’ha rivestilo con na vesta ‘d lusso e a l’ha rimandalo da Pilato.
12) Ant col dì Eròde e Pilato a son diventà amis; prima an efet, a-i era stàita disarmonìa tra ‘d lor.    
13) Pilato, riunì ij prèive ‘d livel superior, le autorità e ‘l pòpol, a l’ha dit:
14) “Ecco, i l’hai esaminalo dnans a vojàutri, ma e l’hai nen trovà ‘n Chiel gnun-a dle colpe che i l’eve daje acusandlo;
15) e gnanca Eròde: an efet a l’ha rimandalo sì. Ecco, Chiel a l’ha fait niente ‘d mal da meritesse la mòrt.
16) Alora, apress, d’avèjlo severament castigà, i lo rilasserai”.-
17) Ma lor a l’han butasse a crijé tuti insema:
18) “A mòrt chiel-sì! Liberene Baraba!”-
19) Col-lì a l’era sta butà ‘n përzon për rivòlta faita ant  la sità për omissìdi.


20) Pilato a l’ha torna parlà disend ch’a vorìa rilassé Gesù.
21) Ma lor a urlavo: “Butlo ‘n cros! Butlo’n cros!”-
22) Ma chiel për la tersa vòlta, a l’ha dìje: “Ma che mal a l’ha fait Chiel-sì? I l’hai nen trovà gnente an Chiel ch’a merita la mòrt.”-
23) Lor però ansistìo a gran vos, ciamand ch’a vnèjssa crucifiss, e ij sò urlo aumentavo.
24) Pilato alora a l’ha decidù che cola condana a fussa eseguìja.
25) A l’ha rilassà liber col ch’a l’era stait butà ‘n përzon për rivolta e omissidi, e che lor a vorìjo liber, e a l’ha abandonà Gesù a la volontà ‘d lor.
26) Mentre a lo menavo vìa, a l’han pijà’n certo Simon ëd Cirene, ch’a vnisìa da la campagna e a l’han butaje a còl  la cros, da porté dapress a Gesù.
27) Tanta gent, tanta popolassion lo seguìa, e ‘d dòne ch’as batìo lë stòmi e a fasìo ‘d lament su Chiel.



28) Ma Gesù, girandse, vers le dòne, a l’ha dit: “Fije ‘d Gerusalemme, pioré nen su mi, ma pioré su vojàutre e su vòstri fìeuj”.-
29) Vardé a vniran ëd dì ch’as dirà:-“ Fortunà le dòne sterili e le panse ch’a l’han nen generà, e jë stòmi sterili ch’a l’han nen dait ël lait.
30) Alora a cominseran a dì a le montagne: Rùbaté ‘nsima ‘d noi! E a le coline; Cuvertene!
31) Përché se a trato parèj  d‘bòsch verd, còsa a succederà ‘d col sech?”-
32) A vnisìo menà ‘nsema con Chiel ëd cò doj malfator, për esse giustissià.
33) Quand a son arivà ‘n sël pòst ciamà “ Cranio”, là a l’han butà ‘n cros Chiel e ij doj malfator un a drita e l’àutr a sinistra.


34) Gesù a disìa:-“ Pare, perdonjë, përché a san nen lòn ch’a fan”. Apres d’avèjsse dividù soe veste, a l’han tiraje a sòrt.
35) Ël pòpol a stasìa a vardé, ij cap anvece a lo piavo ‘n gir disend: “S’a l’ha salvà j’àutri, ch’a salva sé stess, s’a l’è ‘l Crist ëd Dé, ël sò privilegià”.-
36) Ëdcò ij soldà a lo schèrnìo, e a s’avzinavo për spòrzje d’asil, e a disìjo:
37) “Se ti ‘t ses ël Re dij Giudé, salva te stess”.
38) A-i era ‘dcò na scrita dzora ‘d soa testa: Cost-sì a l’è ‘l Re dij Giudé.
39) Un dij malfator pendù a la cros a lo ‘nsultava: “It ses nen ti ‘l Crist? Salva te-stess e ‘dcò noi!”-
40) Ma l’àutr a lo rusava:-“ Gnanca ti ‘t l’has paura ‘d  Dé, combin ch’it sii condanà a l’istessa pen-a?”-
41) Noi giustament arsèjvoma ‘l giust për nòstre euvre, Chiel anvece a l’ha nen fait niente ‘d mal”.
42) E a l’ha ancora dit: “Gesù, arcòrte ‘d mi quand it intreras ant ël tò regn”.
43) A l’ha rësponduje: “An verità, it diso: anch’euj it saras con mi an paradis”.


La mòrt ëd Gesù e soa sepoltura

44) A i-era vers mesdì, quand ël sol a l’è eclissasse e a l’è vnù scur su tuta la tèra fin-a a tre bòt dël dòp-disné.
45) Ël vel dël tempi a l’è squarsasse an mes.
46) Gesù, criand a gran vos, a l’ha dit: “Pare, ant le toe man consegno mè spirit”: Dit sòn a l’è spirà.
47) Vist tut lòn ch’a l’era capitaje, ël centorion a glorificava Dé: “Verament ëst’ òm a l’era giust”:
48) Ëdcò tuti coj ch’a l’ero present a st’aveniment meditand su lòn ch’a l’era sucedù, as n’andasìo vìa batendse la man ‘n slë stòmi.
49) Tuti ij sò conossent assistìo da lontan e ‘dcò le dòne ch’a l’avìo seguilo già fin-a da la Galilea, osservand ëstì aveniment.
50) A-i era n’òm ch’as ciamava Giusep, member dël Sinedrio, përson-a bon-a e giusta.
51) A l’avìa nen aderì a la decision e a lòn ch’a l’avìo fait j’àutri. Chiel a l’era d’Arimatea, na sità dij Giudé. E a spetava ‘l regn ëd Dè.
52) A l’è presentasse a Pilato e a l’ha ciamaje ‘l còrp ëd Gesù.
53) A l’ha calalo giù da la cros, a l’ha anvlupalo ant un linseul e a l’ha butalo ant na tomba scavà ‘nt la ròca, dova gnun a l’era mai sta dëponù.
54) A l’era ‘l dì dla “Parasceve” e già a splendìo le lus dël saba,
55) Le dòne ch’a l’ero arivà con Gesù da la Galilea a seguìo Giusep; lor a osservavo la tomba e come a l’era stait butà ël còrp ëd Gesù,
56) peui a son tornà andaré e a preparavo ‘d profum e d’euli përfumà. Ël dì ‘d sabat a s’arposavo, second lòn  ch’a l’era prescrit.


Cap.24
La Risuression ëd Gesù

1) Ël prim dì dòp ël saba, ‘d matin bonòra, a son andait a la tomba, portand ëdcò ij përfum ch’a l’avìo preparà.
2) A l’han trovà la pera rotolà da na part ëd latomba;   
3) ma, intrà, a l’han nen trovà ‘l còrp dël Signor Gesù.
4) Ora, mentre a savìo nen còsa pensé ‘d tut son, ecco doj òm apars ëvsin a lor con veste splendente. Le dòne pien-e ‘d paura a l’han voltà la testa vers tèra, e lor a l’han parlà disendje: “Përché i serchi tra ij mòrt chi a l’è viv?
6) A l’è nen sì, a l’è arsussità! V’arcòrdi come a l’ha dive quand a l’era ancora ‘n Galilea,
7) disend che ‘l Fieul ëd l’òm a duvìa esse consegnà an man ai pecator, ch’a fussa crocifisà e ch’arsusitèissa ‘l ters di”.-
8) E lor a l’han arcordasse ‘d coste soe paròle.
9) E, tornà da la tomba, a l’han anonsià tut sòn a j’ondes e a tuti j’àutri.
10) A l’ero Maria ‘d Magdala, Giovana e Maria ‘d Giaco. Ëdcò j’àutre, ch’a l’ero lì ansema, a l’han contalo a j’àpostoj.
11) Cole paròle a smiavo për lor ‘d còse dròle e a l’han nen chërduje.
12) Pietro, invece a l’è corù a la tomba e piègandse a l’ha vist mach le binde. E a l’è tornas-ne, tut ëstupì për lòn ch’a l’era sucedù.


Ij Dissepoj d’ Èmmaos

13) E pròpi ant col istess dì doj ëd lor a l’ero ‘n marcia  për na borgà situà a set mìja da Gerusalemme, ‘d nòm Èmmaos,
14) e a discorìo tra ‘d lor ëd tut lòn ch’a l’era sucedù.
15) Mentre a discorìo e a discutìo ansema, Gesù an përson-a a l’è avsinasse e a marciava con lor.
16) Ma j’euj ëd lor a l’ero nen a la portà d’arconòslo.
17) E chiel a l’ha dije: “Còsa a son sti discors che steve fasend tra vojàutri mentre ch’i marci? A l’han fërmasse, con la tristëssa scrita ‘n facia;
18) un ëd lor, ëd nòm Cleopa, a l’ha dije: “Ti sol it ses così foresté an Gerusalemme da nen savej lòn ch’a l’è capitaje an costi dì?
19) E a l’ha ciamà: “Còsa?”- A l’han rësponduje, “Tut lòn ch’a rìguarda Gesù, ël Nazaren, ch’a l’è stait un profeta potent ant j’euvre e ant le paròle, dnans a Dé e a tut ël pòpol;
20) come ij prèive ‘d livel superior e ij nòstri cap a l’han consegnalo për felo condané a mòrt e peui a l’han butalo ‘n cros.
21) Noi i speravo ch’a fussa Chiel a liberé Israele; con tut sòn, a son passà tre dì da quand ësté còse a son capità.
22) Ma chèich dòne, dle nòstre, a l’han sconvolgiune; a son andàite ‘d matin a la tomba e,
23) avend nen trovà sò còrp, a son avnùe a dì d’avej avù na vision d’àngej, ch’a disìo che Chiel a l’è viv.
24) Chèicun dij nòstri a son andà a la tomba e  a l’han trovà come a l’han dit le dòne, ma Chiel a l’han nen vistlo”.-
25) E chiel a l’ha dije: “Òh fòj e gargh ëd cheur ant ël chërde a la paròla dij profeta!
26) A vantava nen che ‘l Crist a soportèjssa ste soferense për intré ‘nt la soa gloria? »-
27) E cominsand da Mosè  e da tuti ij profeta, a l’ha spiegàjë ant tute le Scritture lòn che as riferìa a Chiel.
28) Quand a son rivà ant ij dintòrn ëd la borgà ‘ndova a l’ero diret, Chiel a l’ha fait come s’a duvèissa andé pì lontan.
29) Ma lor a l’han ansistù: “Resta, con noi, përché a s’avsin-a la sèira e’l dì a l’è già a la fin”. Chiel a l’è intrà ‘nt la borgà për resté con lor.
30) Quand a l’è stait a taula con lor, a l’ha pià ‘l pan, a l’ha dit la benedission a l’ha rompulo a tòch e a lo dasìa a lor.
31) Alora vëdend sòn a son duvertasse j’euj e a l’han arconossulo. Ma Chiel a l’è sparì a la vista ‘d lor.
32) E lor a l’han disse un con l’àutr: “I sentìo nen come ‘n feu ant ël nòstr cheur mentre a parlava con noi longh la stra, quand an spiegava le scritture?”-
33) E a son subit partì, e artornà  a Gerusalemme ‘ndova a l’han trovà rìunì j ‘Undes  e j’àutri ch’a l’ero con lor,
34) ch’a disìo: “Dabon ël Signor a l’è arsussità e a l’è fasse vëdde a Simon”.
35) Lor peui a l’han riferì lòn ch’a l’era sucedù longh la stra e come a l’avìo ‘rconossulo quand a l’avìa rompù ‘l pan a tòch.


Apparission ai Dissepoj

36) Mentre lor a parlavo dë ste còse, Gesù ‘n person-a a l’è compars a lor e a l’ha dit: “Pas a vojàutri! »-
37) Stupì e spaventà a chërdìo ‘d vëdde ‘n fantasma.
38) Ma Chiel a l’ha dit:-“ Përchè i seve spaventà? E përché i l’eve ‘d dubbi ant ij vòstri cheur?
39) Guardé mie man e ij mé pé: i son propi mi! Tocheme e guardé; un fantasma a l’ha nen carn e òss, come i vëddi che mi i l’hai”.-
40) Disend sòn, a l’ha fait vëdde le man e ij pé.
41) ma, dato che për la gran gòj a-j chërdìo ancora nen e a l’ero tant ëstupì, a l’ha dit: “I l’eve sì quaich còsa da mangé?”-
42) A l’han ofrìje na porzion ëd pèss arostì:
43) Chiel a l’ha pialo e a l’ha mangialo dnans a lor.
44) Peui a l’ha dit:-“ A son coste le paròle che iv disìo quand i ero ancora con vojàutri: a bsògna ch’a s’avero tute le còse scrite su mì ant la lege ‘d Mosé, ant ij Profeti, e ant ij salm”.-
45) Alora a l’ha duvertaje la ment a l’inteligensa dle scriture e a l’ha dit :
46) “Parèj a l’é scrit : ël Crist a duvrà patì e risòrge dai mòrt ël ters dì,
47) e ant ël sò nòm a saran predicà a tute le gent la conversion e ‘l përdon dij pecà, ancaminand da Gerusalemme.
48) Ëd sòn voiàutri i seve testimòni.
49) E mi i mandarai su vojàutri lòn che mè Pare a l’ha prometù; ma vojàutri resté an sità, fin-a quand i sareve rivestì ëd potensa da l’aut.


L’ ascension ëd Gesù                            

50) Peui a l’ha menaje fòra vers Betania e aussà le man a l’ha benedìje.
51) Mentre a-j benedìja, a l’è alontanasse da lor e a l’è stait portà vers ël cel.
52) E lor, dòpo avèjlo adorà, a son tornà a Gerusalemme  con na gran gòj,
53) e a stasìo sempre ‘nt ël tempi lodand Dé.

Vangelo di San Luca




Torna ai contenuti | Torna al menu